---
title: "ทำความเข้าใจเอเจนต์ AI ที่ทำงานตลอดเวลา: โครงสร้างพื้นฐาน วิศวกรรมบริบท และสถาปัตยกรรมระบบ"
author: "DeepValues Research"
publisher: "DeepValues Research (DeepValues / LuLu Ventures LLC)"
type: "Research article"
date: "2026-10-31"
language: "th"
section: "Insights"
machine_translated: true
translation_method: "machine translation (gpt-6.1-sol, Azure OpenAI)"
translated_from: "https://research.deepvalues.ai/insights/2026-10-31-building-always-on-ai-agents/"
original_url: "https://research.deepvalues.ai/insights/2026-10-31-building-always-on-ai-agents/"
original_language: "en"
translated_on: "2026-11-15"
translation_note: "Machine-translated from the original report; the original is authoritative."
canonical_url: "https://research.deepvalues.ai/insights/2026-10-31-building-always-on-ai-agents-th/"
markdown_url: "https://research.deepvalues.ai/insights/2026-10-31-building-always-on-ai-agents-th/index.md"
license: "CC BY 4.0"
license_url: "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/"
cite_as: "DeepValues Research, ทำความเข้าใจเอเจนต์ AI ที่ทำงานตลอดเวลา: โครงสร้างพื้นฐาน วิศวกรรมบริบท และสถาปัตยกรรมระบบ, https://research.deepvalues.ai/insights/2026-10-31-building-always-on-ai-agents-th/"
publisher_url: "https://deepvalues.ai"
app: "https://deepvalues.ai"
api: "https://app.deepvalues.ai/developers"
data_note: "Reports are dated snapshots. Current data via the DeepValues API: https://app.deepvalues.ai/developers"
disclaimer: "Educational research, not investment advice."
disclosure: "AI-assisted"
generated_by: "NotebookLM + DeepValues editors"
category: "ai"
sources:
  - title: "Stanford CS146S: How always-on agents work"
    url: "https://www.youtube.com/watch?v=L1OBRtfPS34"
audio: "https://anchor.fm/s/117391698/podcast/play/128503104/https%3A%2F%2Fd3ctxlq1ktw2nl.cloudfront.net%2Fstaging%2F2026-9-31%2F2868770b-cf77-7ea4-a62d-c89cf1a17fa3.m4a"
audio_kind: "podcast episode"
audio_page: "https://open.spotify.com/episode/6suF8B0LJ27jtP97U916bZ"
---
# ทำความเข้าใจเอเจนต์ปัญญาประดิษฐ์ที่ทำงานตลอดเวลา: โครงสร้างพื้นฐาน วิศวกรรมบริบท และสถาปัตยกรรมระบบ

เอเจนต์เชิงรุกที่ทำงานอย่างต่อเนื่องตลอดเวลาเป็นการเปลี่ยนกระบวนทัศน์เชิงโครงสร้างในการนำปัญญาประดิษฐ์ไปใช้งาน โดยเปลี่ยนการออกแบบระบบจากวงรอบการทำงานบนเครื่องภายในที่มีมนุษย์คอยเฝ้าดู ไปสู่โครงสร้างพื้นฐานระดับองค์กรที่ทำงานเบื้องหลังอย่างอิสระ ตามรายละเอียดในการบรรยายวิชา CS146S ของ Stanford โดย Lee Robinson เอเจนต์ที่ทำงานอย่างต่อเนื่องเหล่านี้อาศัยรูปแบบการประมวลผลที่มีเซิร์ฟเวอร์เป็นศูนย์กลาง การประสานเวิร์กโฟลว์ที่ทนทานต่อความล้มเหลว สภาพแวดล้อมแซนด์บ็อกซ์บนเครื่องเสมือนแบบไดนามิกพร้อมการบันทึกภาพสถานะลงดิสก์ การมอบหมายงานให้เอเจนต์ย่อย และการกระชับบริบทของพรอมป์ต์อย่างต่อเนื่อง การแยกวงรอบการทำงานของเอเจนต์ออกจากฮาร์ดแวร์ของนักพัฒนาและเซสชันเทอร์มินัลบนเครื่องภายใน ทำให้สถาปัตยกรรมเหล่านี้ก้าวข้ามข้อจำกัดทางกายภาพของเฟรมเวิร์กควบคุมผ่านบรรทัดคำสั่งแบบโต้ตอบ แทนที่จะเป็นเพียงเครื่องมือที่ตอบสนองเมื่อได้รับคำสั่ง เอเจนต์ที่ทำงานตลอดเวลาทำหน้าที่เป็นเพื่อนร่วมงานดิจิทัลที่ทำงานอยู่เบื้องหลัง โดยดำเนินงานวิศวกรรมซอฟต์แวร์และงานปฏิบัติการระยะยาวที่กินเวลาหลายสัปดาห์ในสภาพแวดล้อมคลาวด์

## สี่ยุคของการพัฒนาปัญญาประดิษฐ์และคอขวดของเทอร์มินัล

การปฏิสัมพันธ์ของนักพัฒนากับปัญญาประดิษฐ์ได้วิวัฒนาการผ่านกระบวนทัศน์การปฏิบัติงานที่แตกต่างกันสี่ยุค ในยุคแรก นักพัฒนาคัดลอกส่วนย่อยของโค้ดจากอินเทอร์เฟซเว็บ เช่น ChatGPT ไปยังสภาพแวดล้อมการพัฒนาแบบบูรณาการบนเครื่องภายในโดยตรงด้วยตนเอง เวิร์กโฟลว์แบบดำเนินการด้วยตนเองนี้มีความกระจัดกระจายสูง ต้องสลับบริบทอยู่ตลอดเวลา และอาศัยมนุษย์ในการแปลงผลลัพธ์ของโมเดลไปเป็นไฟล์โค้ด

ยุคที่สองนำเฟรมเวิร์กควบคุมผ่านเทอร์มินัลมาใช้ ซอฟต์แวร์ห่อหุ้มเหล่านี้ช่วยให้โมเดลภาษาขนาดใหญ่ [LLM] โต้ตอบกับระบบปฏิบัติการบนเครื่องภายในตามคำสั่งที่ได้รับ โดยวิเคราะห์โครงสร้างต้นไม้ของไฟล์ แก้ไขไฟล์ต้นฉบับ และออกคำสั่งเชลล์ภายในวงรอบการทำงานที่มีขอบเขตจำกัด แม้เฟรมเวิร์กควบคุมผ่านเทอร์มินัลจะเพิ่มผลิตภาพอย่างมีนัยสำคัญด้วยการให้โมเดลลงมือปฏิบัติงานได้ แต่ยังคงผูกติดกับการเริ่มต้นโดยมนุษย์โดยตรงและสถานะของคอมพิวเตอร์ภายในอย่างเคร่งครัด

ยุคที่สามขยายเอเจนต์เขียนโค้ดไปสู่แอปพลิเคชันเดสก์ท็อปที่มีส่วนติดต่อผู้ใช้ [UI] เฉพาะ ซึ่งสามารถสร้างอินสแตนซ์ของเอเจนต์ให้ทำงานคู่ขนานกันในสภาพแวดล้อมคลาวด์ แม้จะย้ายการประมวลผลไปยังโครงสร้างพื้นฐานระยะไกล แต่รุ่นนี้ยังประสบกับความฝืดในการปฏิบัติงานที่สำคัญ นั่นคือผู้ปฏิบัติงานที่เป็นมนุษย์ยังคงเป็นคอขวดหลัก นักพัฒนาต้องติดตามกระแสการทำงานอย่างต่อเนื่อง ตรวจทานและอนุมัติคำสั่งเชลล์ทุกคำสั่งด้วยตนเอง เพื่อป้องกันการลบไฟล์โดยไม่ตั้งใจหรือทำให้ระบบเสียเสถียรภาพ

ปัจจุบันอุตสาหกรรมเข้าสู่ยุคที่สี่แล้ว นั่นคือเอเจนต์ที่ทำงานอย่างต่อเนื่องตลอดเวลาบนโครงสร้างพื้นฐานคลาวด์เบื้องหลัง เอเจนต์เหล่านี้มีเวิร์กสเตชันระยะไกลเฉพาะ โครงสร้างหน่วยความจำถาวร และตัวกระตุ้นการจัดตารางงานอัตโนมัติ จึงทำงานได้อย่างต่อเนื่องไม่ว่านักพัฒนาจะอยู่หรือไม่ก็ตาม คอขวดเชิงโครงสร้างหลักของเฟรมเวิร์กควบคุมที่ผูกติดกับเทอร์มินัล ซึ่งการปิดฝาแล็ปท็อปหรือยุติเซสชันเทอร์มินัลทำให้กระบวนการเอเจนต์ที่อยู่เบื้องหลังหยุดลงทันที ได้ถูกขจัดออกไปแล้ว นอกจากนี้ เฟรมเวิร์กควบคุมยุคที่สี่ยังประมวลผลการชี้นำจากผู้ใช้แบบเรียลไทม์และข้อความแทรกที่วกวนระหว่างการทำงานได้ หากผู้ใช้เพิ่มคำสั่งหรือเปลี่ยนวันที่ระหว่างรอบการทำงาน โมเดลสมัยใหม่สามารถรับมือกับการปรับเปลี่ยนที่ยืดหยุ่นเหล่านี้ได้โดยไม่ทำให้บริบทเสื่อมลงหรือทำให้สถานะของงานที่กำลังดำเนินอยู่ใช้ไม่ได้

## สถาปัตยกรรมระบบ: การประมวลผลที่มีเซิร์ฟเวอร์เป็นศูนย์กลางและแซนด์บ็อกซ์บนเครื่องเสมือน

เพื่อทำความเข้าใจโครงสร้างพื้นฐานที่รองรับเอเจนต์ที่ทำงานตลอดเวลา สามารถมองสถาปัตยกรรมนี้ในเชิงแนวคิดว่าเป็น “เพื่อนร่วมงานดิจิทัลที่มีพื้นที่ทำงานระยะไกล” ในรูปแบบนี้ ผู้ใช้ปลายทางโต้ตอบผ่านไคลเอนต์รับส่งข้อความแบบบาง ซึ่งคล้ายกับการส่งข้อความ ขณะที่ภาระงานหลัก หน่วยความจำระบบ เครื่องมือที่ระบบต้องพึ่งพา และสภาพแวดล้อมการทำงานอยู่บนโครงสร้างพื้นฐานคลาวด์ที่แยกไว้ต่างหาก

สายงานการประมวลผลของระบบเริ่มต้นจากพรอมป์ต์ที่ระบุชัดเจนหรือเหตุการณ์เบื้องหลังที่เกิดขึ้นโดยรอบ ต่างจากระบบแบบดั้งเดิมที่ตื่นขึ้นเฉพาะเมื่อผู้ใช้เรียกใช้โดยตรง เอเจนต์ที่ทำงานตลอดเวลาสามารถถูกกระตุ้นโดยงานตามกำหนดเวลาเบื้องหลังหรือเว็บฮุกภายนอก เช่น ข้อความ Slack ที่เข้ามา อีเมลอัตโนมัติ หรือคำเชิญในปฏิทิน ที่สำคัญ เอเจนต์สามารถเข้าร่วมการประชุมวิดีโอหรือเสียงออนไลน์ได้อย่างอิสระแทนพนักงานที่ไม่อยู่ เพื่อจดบันทึก สรุปประเด็นสนทนา และบันทึกงานที่ต้องดำเนินการ ตัวกำหนดเส้นทางเหตุการณ์ขาเข้าจะกำจัดสัญญาณที่ซ้ำกัน กำหนดลำดับความสำคัญในการปฏิบัติงาน และใช้หลักเกณฑ์เชิงประสบการณ์สำหรับการทำงานเชิงรุก เพื่อตัดสินว่าเอเจนต์ควรแจ้งเตือนผู้ใช้ทันทีหรือประมวลผลงานเงียบ ๆ อยู่เบื้องหลัง ข้อมูลชี้นำจากผู้ใช้ที่มีลำดับความสำคัญสูงจะแทรกแทนคิวประมวลผลเบื้องหลังทันที

หัวใจของสถาปัตยกรรมนี้คือรูปแบบการออกแบบที่ไคลเอนต์มีภาระน้อยและเซิร์ฟเวอร์รับภาระหลัก แอปพลิเคชันไคลเอนต์มีตรรกะการปฏิบัติงานเพียงเล็กน้อย โดยเปิดให้ใช้เครื่องมือส่วนต่อประสานการเขียนโปรแกรมแอปพลิเคชัน [API] ชื่อ `send_user` เพียงรายการเดียว เพื่อแสดงผลลัพธ์ที่จัดรูปแบบจากเซิร์ฟเวอร์ระยะไกล การวางวงรอบหลักของเอเจนต์ไว้บนเซิร์ฟเวอร์ส่วนกลางแทนที่จะอยู่ในแอปพลิเคชันบนเครื่องภายใน ช่วยให้ทีมเทคโนโลยีปรับปรุงระบบส่วนหลังได้อย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องรอการอนุมัติจากร้านแอปพลิเคชันหรือหยุดให้บริการ นอกจากนี้ งานที่ใช้การประมวลผลหนัก เช่น การถอดเสียงหรือการสร้างภาพ ยังคงรวมศูนย์อยู่บนโครงสร้างพื้นฐานเซิร์ฟเวอร์ที่ปรับให้เหมาะสม แอปพลิเคชันไคลเอนต์สมัครรับกระแสเหตุการณ์แบบเรียลไทม์จากเซิร์ฟเวอร์ โดยใช้ตรรกะกำจัดข้อความซ้ำเพื่อแสดงองค์ประกอบ UI แบบโต้ตอบ เช่น แบบฟอร์มลงชื่อเข้าใช้ที่ปรับแต่งเฉพาะ ข้อมูลรับรอง 1Password หรือหน้าจออนุมัติทางการเงิน โดยไม่ทำให้สถานะขาดการซิงโครไนซ์

ความปลอดภัยในการประมวลผลและการแยกสภาพแวดล้อมทำได้ผ่านแซนด์บ็อกซ์เครื่องเสมือน [VM] ของ Firecracker เอเจนต์แต่ละอินสแตนซ์ทำงานภายในคอนเทนเนอร์ Linux เฉพาะของตนเอง ซึ่งมีพื้นที่จัดเก็บไฟล์ถาวร เดสก์ท็อปเสมือน และเบราว์เซอร์ Chrome แบบไม่มีส่วนแสดงผล แทนที่จะพึ่งพาการเชื่อมต่อผ่าน API เพียงอย่างเดียว เอเจนต์โต้ตอบกับระบบซอฟต์แวร์โดยใช้ความสามารถในการใช้งานคอมพิวเตอร์ เอเจนต์วิเคราะห์อินเทอร์เฟซเว็บผ่านโครงสร้างต้นไม้ด้านการเข้าถึงของระบบปฏิบัติการ เพื่อระบุองค์ประกอบที่โต้ตอบได้ และเปลี่ยนไปใช้การวิเคราะห์ภาพหน้าจอโดยตรงและการคลิกตามพิกัดพิกเซลเมื่อต้องใช้อินเทอร์เฟซที่ไม่เป็นมาตรฐาน เพื่อจัดการข้อจำกัดด้านฮาร์ดแวร์และต้นทุนการโฮสต์ เครื่องเสมือน Firecracker จะบันทึกภาพสถานะการทำงานลงดิสก์แบบไดนามิกและเข้าสู่โหมดจำศีลเมื่อไม่มีงาน จากนั้นคืนสถานะการปฏิบัติงานทั้งหมดทันทีเมื่อได้รับตัวกระตุ้นให้ตื่นขึ้นใหม่

ความทนทานของระบบตลอดการปฏิบัติงานหลายสัปดาห์ขึ้นอยู่กับเฟรมเวิร์กเวิร์กโฟลว์ที่ทนทานต่อความล้มเหลว แทนที่จะเป็นคิวงานแบบทั่วไป คิวงานมาตรฐานรับมือกับโหนดที่ล้มเหลวด้วยการเริ่มงานใหม่ตั้งแต่ขั้นแรก ซึ่งก่อให้เกิดผลข้างเคียงซ้ำซ้อนอย่างร้ายแรงระหว่างการปฏิบัติงานหลายขั้นตอนที่ซับซ้อน การใช้กลไกเวิร์กโฟลว์ที่ทนทานต่อความล้มเหลว เช่น Temporal ทำให้สถานะการทำงานของเอเจนต์ หน่วยความจำตัวแปร และบริบทการปฏิบัติงานได้รับการบันทึกจุดตรวจสอบอย่างต่อเนื่อง หากโหนดของโครงสร้างพื้นฐานที่รองรับล้มเหลว เวิร์กโฟลว์จะกลับมาทำงานต่อ ณ จุดที่เกิดความล้มเหลวได้อย่างแม่นยำ โดยไม่เรียกใช้เครื่องมือที่ดำเนินการเสร็จไปแล้วซ้ำ

## เอเจนต์ย่อยและวิศวกรรมบริบท: การสร้างบริบทเสมือนไร้ขีดจำกัด

คอขวดหลักที่กำหนดขีดความสามารถของโมเดลภาษาขนาดใหญ่ตลอดช่วงการปฏิบัติงานระยะยาวคือการเสื่อมลงของบริบท เมื่อหน้าต่างบริบทของ LLM เต็มไปด้วยพรอมป์ต์ระบบ โครงร่างข้อมูลของเครื่องมือ ข้อมูลที่อ่านจากไฟล์ และบันทึกการทำงาน ประสิทธิภาพของระบบจะลดลง ต้นทุนการใช้โทเคนเพิ่มขึ้นแบบไม่เป็นเชิงเส้น ความหน่วงในการปฏิบัติงานสูงขึ้น และความสามารถของโมเดลในการรักษาความแม่นยำสูงของการให้เหตุผลตามคำสั่งเริ่มต้นจะลดลงอย่างมีนัยสำคัญ

เพื่อลดการพองตัวของบริบท เฟรมเวิร์กควบคุมเอเจนต์สมัยใหม่ใช้การค้นหาเครื่องมือแบบไดนามิก ซึ่งมักเรียกว่า “เครื่องมือค้นหาเครื่องมือ” แทนที่จะโหลดโครงร่างข้อมูล JSON แบบเต็มของเครื่องมือที่เชื่อมต่อหลายสิบรายการ เช่น เซิร์ฟเวอร์โปรโตคอลบริบทโมเดล [MCP] ชุดพัฒนาซอฟต์แวร์ที่ปรับแต่งเฉพาะ หรือ API ฐานข้อมูลภายนอก เข้าไปในหน้าต่างบริบทที่ใช้งานอยู่ พรอมป์ต์หลักจะมีเพียงชื่อเครื่องมือในระดับภาพรวม ข้อกำหนดรายละเอียดของเครื่องมือถูกเก็บไว้บนระบบไฟล์ระยะไกล เอเจนต์จะค้นหา อ่าน และโหลดโครงร่างข้อมูลของเครื่องมือเฉพาะเข้าสู่หน่วยความจำใช้งานแบบไดนามิก ก็ต่อเมื่อมีความจำเป็นในการปฏิบัติงานที่ชัดเจนเกิดขึ้น

เพื่อรักษาคุณภาพการให้เหตุผลในระดับสูงตลอดงานที่ซับซ้อน เอเจนต์ผู้ประสานงานหลักจะมอบหมายงานที่ใช้โทเคนจำนวนมากให้เอเจนต์ย่อยเฉพาะทาง เมื่องานต้องเรียกใช้สคริปต์เชลล์หลายร้อยรายการ ดึงข้อมูลจากหน้าเว็บจำนวนมาก หรือสร้างวิดีโอสาธิต ผู้ประสานงานจะสร้างเอเจนต์ย่อยที่แยกไว้ต่างหากพร้อมหน้าต่างบริบทใหม่ เอเจนต์ย่อยดำเนินชุดงานย่อยที่ใช้แรงงานมากภายในเวิร์กโฟลว์ที่ทนทานต่อความล้มเหลวของตนเอง และส่งกลับไปยังสายการทำงานหลักเพียงบทสรุปมาร์กดาวน์ที่กระชับและกลั่นกรองแล้ว รูปแบบการมอบหมายนี้สร้างสภาวะการปฏิบัติงานที่มีบริบทเสมือนไร้ขีดจำกัด โดยป้องกันไม่ให้หน้าต่างบริบทของสายการทำงานผู้ประสานงานหลักเต็มจนหมด

วิศวกรรมเฟรมเวิร์กควบคุมยังเพิ่มประสิทธิภาพของระบบผ่านโครงสร้างการแคชพรอมป์ต์และการกระชับบริบทเบื้องหลัง โมเดลเก็บพรอมป์ต์ระบบที่คงที่ ดัชนีค้นหาเครื่องมือแบบไดนามิก และหน่วยความจำหลักถาวรไว้ที่ส่วนต้นของอาร์เรย์บริบท เพื่อเพิ่มอัตราการพบข้อมูลในแคชที่ API ของโมเดลพื้นฐานรองรับให้สูงสุด เพื่อรักษาความใช้ได้ของแคชระหว่างการปรับปรุงพรอมป์ต์ระบบหรือการทดสอบ A/B เฟรมเวิร์กควบคุมใช้การแฮชแต่ละส่วนแบบให้ผลแน่นอน เพื่อให้ส่วนประกอบของพรอมป์ต์ระบบคงลำดับที่ตายตัวและเปลี่ยนแปลงไม่ได้ นอกจากนี้ แอปพลิเคชันไคลเอนต์ยังเตรียมแคชพรอมป์ต์บนเซิร์ฟเวอร์ล่วงหน้าทันทีที่ผู้ใช้เลือกช่องแชตหรือเริ่มพิมพ์ใน UI แชต ซึ่งขจัดความหน่วงก่อนผู้ใช้ส่งข้อความ

ในช่วงที่การปฏิบัติงานเบาบาง ขณะที่แคชพรอมป์ต์ของโมเดลยังพร้อมใช้งาน ซึ่งโดยทั่วไปอยู่ภายในช่วงเวลา 10 ถึง 60 นาที ระบบจะดำเนินกระบวนการกระชับข้อมูลเบื้องหลังแบบสูญเสียรายละเอียด เพื่อบีบอัดบันทึกการสนทนาก่อนหน้าให้เป็นบทสรุปที่มีโครงสร้าง หน่วยความจำถาวรถูกจัดเป็นสามชั้นที่แตกต่างกัน:

1. **ข้อเท็จจริงหลักเกี่ยวกับผู้ใช้:** ความต้องการของผู้ใช้และข้อจำกัดระดับระบบที่มีลำดับความสำคัญสูง ซึ่งถูกใส่เข้าไปในทุกรอบการปฏิบัติงาน
2. **ประวัติบันทึกที่ระบุวันที่:** บันทึกการปฏิสัมพันธ์กับระบบในอดีตที่เรียงตามลำดับเวลาและค้นหาได้ โดยจัดเก็บไว้ในไฟล์มาร์กดาวน์ระยะไกล
3. **บันทึกทดชั่วคราว:** หน่วยความจำใช้งานชั่วคราวสำหรับการปฏิบัติงาน ซึ่งออกแบบให้หมดอายุโดยอัตโนมัติหลังงานเสร็จสิ้น

## ความปลอดภัย การตรวจทานอัตโนมัติ และวงจรขับเคลื่อนการพัฒนาโมเดล

การนำเอเจนต์อัตโนมัติไปใช้ในองค์กรก่อให้เกิดช่องโหว่ด้านความปลอดภัยที่สำคัญ โดยเฉพาะความล้าจากการตรวจคำสั่งและการแทรกคำสั่งผ่านพรอมป์ต์ การกำหนดให้ผู้ปฏิบัติงานที่เป็นมนุษย์อนุมัติคำสั่งเชลล์หลายร้อยคำสั่งที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยตนเอง ทำให้เกิดความเหนื่อยล้าในการปฏิบัติงานและทำให้การกำกับดูแลโดยมนุษย์ไม่มีประสิทธิผล เพื่อแก้ปัญหานี้ สถาปัตยกรรมเอเจนต์ที่มีความน่าเชื่อถือสูงจึงใช้โมเดลกำกับความปลอดภัยชั้นที่สอง ซึ่งเรียกว่าระบบตรวจทานอัตโนมัติ

กลไกกำกับความปลอดภัยแบบตรวจทานอัตโนมัติทำงานเป็นกระบวนการปัญญาประดิษฐ์อิสระที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะทางสูง โดยตรวจสอบคำสั่งเชลล์ การเรียกใช้สคริปต์ และการโต้ตอบกับเดสก์ท็อปผ่านภาพที่เสนอทุกครั้งก่อนดำเนินการ การทดสอบเชิงประจักษ์แสดงให้เห็นว่าโมเดลประเมินอัตโนมัติชั้นที่สองทำได้ดีกว่าผู้ปฏิบัติงานที่เป็นมนุษย์ซึ่งเหนื่อยล้า ในการตรวจจับคำสั่งประสงค์ร้าย ข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์ และการเบี่ยงเบนจากแนวทางการปฏิบัติงาน สำหรับการดำเนินการที่มีความเสี่ยงสูงและย้อนกลับไม่ได้ เช่น การส่งอีเมลภายนอกหรือทำธุรกรรมทางการเงินผ่านบริการอย่าง Stripe Link หรือ X Money ระบบจะหยุดการทำงานชั่วคราวเพื่อกำหนดให้มนุษย์ยืนยันอย่างชัดเจน

ข้อมูลภายนอกที่ไม่น่าเชื่อถือ รวมถึงอีเมลขาเข้า เนื้อหาเว็บของบุคคลที่สาม และเว็บฮุก มีความเสี่ยงร้ายแรงต่อการแทรกคำสั่งผ่านพรอมป์ต์ หากรับเข้าวงรอบการให้เหตุผลหลักของเอเจนต์โดยตรง ระบบที่ปลอดภัยจะกรองข้อมูลที่ไม่น่าเชื่อถือด้วยการส่งผ่านชั้นวิเคราะห์ข้อมูลขั้นกลาง เพื่อป้องกันคำสั่งประสงค์ร้ายที่พยายามแทนที่คำสั่งเดิมจากการเรียกใช้เครื่องมือระบบโดยไม่ได้ตรวจสอบ หรือทำให้ข้อมูลรับรองถูกเจาะ

ความน่าเชื่อถือของระบบปรับปรุงอย่างต่อเนื่องผ่านวงจรขับเคลื่อนทางวิศวกรรมแบบสองวงรอบ เมื่อเอเจนต์ทำงานล้มเหลว ลำดับเส้นทางการทำงานที่ล้มเหลวจะถูกจัดเก็บไว้ในเกณฑ์ทดสอบประเมินอัตโนมัติ ในวงรอบภายในที่รวดเร็ว วิศวกรระบบจะปรับปรุงคำสั่งของเฟรมเวิร์กควบคุม ปรับแต่งเครื่องมือแบบไดนามิก หรือปรับพรอมป์ต์ระบบทันที โดยใช้ชุดทดสอบประเมินเพื่อตรวจสอบการแก้ไข ในวงรอบภายนอกที่ช้ากว่า ข้อมูลความล้มเหลวที่รวบรวมไว้และเส้นทางการทำงานที่สำเร็จจะถูกจัดทำเป็นชุดข้อมูลสำหรับการปรับจูน โมเดลพื้นฐานตั้งต้นผ่านการปรับจูนแบบมีผู้สอน [SFT] และการเรียนรู้แบบเสริมกำลัง [RL] ในรอบการออกรุ่นที่กินเวลา 1 ถึง 6 เดือน เพื่อพัฒนาความสามารถภายในโมเดลในการทำตามคำสั่ง การเลือกเครื่องมือ และการนำทางบนเดสก์ท็อปผ่านภาพ

ทีมวิศวกรรมที่สร้างสถาปัตยกรรมเหล่านี้ยึดหลักการปฏิบัติงานสำคัญว่า “ลบผลิตภัณฑ์ทิ้ง” ชั้นนามธรรมของส่วนติดต่อผู้ใช้ที่ปรับแต่งเฉพาะและซับซ้อนซึ่งสร้างขึ้นในวันนี้ควรมีให้น้อยที่สุด เนื่องจากการก้าวกระโดดอย่างรวดเร็วของขีดความสามารถโมเดลพื้นฐานในช่วงเวลา 6 ถึง 12 เดือน จะช่วยแก้ปัญหาที่ซับซ้อนของเฟรมเวิร์กควบคุมได้อย่างเป็นระบบด้วยความสามารถภายในโมเดลเอง
## ข้อจำกัดของระบบ ข้อแลกเปลี่ยนด้านสถาปัตยกรรม และคำถามที่ยังไม่มีข้อสรุป

แม้โครงสร้างพื้นฐานจะพัฒนาอย่างรวดเร็ว แต่สถาปัตยกรรมเอเจนต์ที่ทำงานตลอดเวลายังคงเผชิญข้อแลกเปลี่ยนทางเทคนิคที่ยังไม่มีข้อยุติเกี่ยวกับการทำงานเชิงรุกและการจัดการการแจ้งเตือน การให้เพื่อนร่วมงานดิจิทัลที่ทำงานอยู่เบื้องหลังดำเนินงานต้องอาศัยกฎการตัดสินใจเชิงประสบการณ์ที่ละเอียด เพื่อกำหนดว่าเมื่อใดเอเจนต์ควรดำเนินงานอย่างเงียบ ๆ และเมื่อใดควรขัดจังหวะผู้ใช้ด้วยการอัปเดตสถานะ การทำงานเชิงรุกที่มากเกินไปนำไปสู่ความเหนื่อยล้าจากการแจ้งเตือนและความรำคาญของผู้ใช้ ขณะที่การทำงานเชิงรุกที่ระมัดระวังเกินไปทำให้ระบบกลายเป็นเพียงเครื่องมือทั่วไปที่ตอบสนองเมื่อได้รับคำสั่ง การกำหนดเกณฑ์การแจ้งเตือนที่เหมาะสมที่สุดยังคงเป็นความท้าทายที่ไม่มีข้อสรุปในการนำระบบไปใช้งานในองค์กรต่าง ๆ

ความท้าทายอีกประการหนึ่งคือความย้อนแย้งของการประเมินผลระยะยาว การประเมินเอเจนต์ที่ออกแบบมาให้ทำงานอย่างต่อเนื่องตลอดช่วงการดำเนินงานหลายสัปดาห์เป็นเรื่องยากโดยธรรมชาติ เมื่อโมเดลภาษาพื้นฐานมีการปรับรุ่นหรือเปลี่ยนใหม่ทั้งหมดในรอบ 30 ถึง 90 วัน การประเมินเปรียบเทียบแบบออฟไลน์ตลอดเส้นทางการดำเนินงานที่ยาวนานหนึ่งเดือนย่อมไม่สามารถทำได้ในทางปฏิบัติ หากโมเดลพื้นฐานที่รองรับอยู่ได้รับการอัปเดตหรือเลิกใช้งานก่อนที่การประเมินจะเสร็จสิ้น ส่งผลให้การติดตามประสิทธิภาพเทียบกับค่าฐานเป็นปัญหา

ท้ายที่สุด การสรุปบริบททำให้เกิดการสูญเสียข้อมูลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เนื่องจากอัลกอริทึมการย่อบริบททั้งหมดอาศัยการบีบอัดแบบสูญเสียข้อมูล การย่อประวัติบันทึกโดยละเอียด ผลลัพธ์จากเทอร์มินัล และเนื้อหาไฟล์ที่มีโทเคนหลายแสนรายการให้เป็นบทสรุปมาร์กดาวน์ขนาดกะทัดรัด จึงเสี่ยงต่อการทิ้งรายละเอียดเล็กน้อยของกรณีเฉพาะที่พบไม่บ่อยอย่างถาวร หากเอเจนต์ที่ทำงานระยะยาวต้องใช้พารามิเตอร์การดำเนินงานที่แม่นยำซึ่งกำหนดไว้หลายสัปดาห์ก่อน การย่อแบบสูญเสียข้อมูลอาจทำให้งานล้มเหลวโดยไม่มีการแจ้งเตือน หรือเกิดการสร้างบริบทที่ไม่มีอยู่จริงในช่วงท้ายของการดำเนินงาน

การรับมือกับข้อแลกเปลี่ยนเหล่านี้ต้องสร้างสมดุลระหว่างต้นทุนการใช้โทเคนกับความแม่นยำในการให้เหตุผล ปรับเวลาแฝงในการอนุมานให้เหมาะสม และกำหนดขอบเขตความปลอดภัยที่รัดกุมสำหรับการปฏิสัมพันธ์ระหว่างเอเจนต์หลายตัวบนแพลตฟอร์มซอฟต์แวร์ในรูปแบบบริการ [SaaS]

## ตัวเลขสำคัญ

*   **200,000 โทเคน:** เกณฑ์มาตรฐานของหน้าต่างบริบทสำหรับหน่วยความจำใช้งานในโมเดลภาษาขนาดใหญ่สมัยใหม่ ซึ่งแสดงถึงระดับที่จำเป็นต้องใช้อัลกอริทึมการย่อบริบทอย่างเข้มข้น
*   **6 ถึง 12 เดือน:** กรอบเวลาการดำเนินงานที่ความสามารถของโมเดลพื้นฐานซึ่งก้าวกระโดดทำให้ตรรกะระบบควบคุมที่ปรับแต่งขึ้นอย่างซับซ้อน ชั้นนามธรรมระดับกลาง และส่วนครอบส่วนติดต่อผู้ใช้เฉพาะทางล้าสมัย
*   **10 ถึง 60 นาที:** ระยะเวลาโดยทั่วไปที่ผู้ให้บริการโมเดลพื้นฐานเก็บแคชพรอมป์ต์ไว้พร้อมใช้งาน ซึ่งกำหนดช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการย่อบริบทเบื้องหลังอย่างคุ้มค่าต้นทุน
*   **ชั่วโมง/วัน ถึงหลายสัปดาห์/หลายเดือน:** การเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างของกรอบเวลาการดำเนินงานเป้าหมาย จากการใช้งานเทอร์มินัลแบบโต้ตอบช่วงสั้น ๆ ไปสู่กระบวนการทำงานเบื้องหลังแบบอัตโนมัติในระยะยาว

## สิ่งที่จะเปลี่ยนภาพนี้

1.  **การเปลี่ยนจากการย่อแบบสูญเสียข้อมูลไปสู่สถาปัตยกรรมหน่วยความจำแบบกราฟ:** การเปลี่ยนผ่านอย่างกว้างขวางของอุตสาหกรรมจากการสรุปบริบทด้วยมาร์กดาวน์แบบมาตรฐานไปสู่กราฟความรู้ที่ไม่สูญเสียข้อมูล จะช่วยปรับปรุงการเรียกคืนข้อมูลระยะยาวและความแม่นยำของบริบทอย่างมากตลอดการดำเนินงานหลายเดือน
2.  **การกำหนดมาตรฐานเกณฑ์ประเมินเอเจนต์ระยะยาว:** การพัฒนากรอบการประเมินแบบออฟไลน์ที่สามารถคาดการณ์และย่นระยะเวลาได้ จะช่วยให้ทีมวิศวกรรมประเมินกระบวนการทำงานของเอเจนต์ที่กินเวลาหลายสัปดาห์ได้อย่างแม่นยำภายในไม่กี่ชั่วโมง แทนที่จะต้องรอรอบการดำเนินงานตามเวลาจริง
3.  **การนำการใช้คอมพิวเตอร์แบบไร้ส่วนติดต่อผู้ใช้ไปใช้อย่างแพร่หลายในองค์กร:** การนำการนำทางด้วยภาพโดยตรงผ่านโครงสร้างต้นไม้เพื่อการเข้าถึงและการโต้ตอบระดับพิกเซลมาใช้ทั่วทั้งซอฟต์แวร์องค์กร จะทำให้ไม่จำเป็นต้องใช้การเชื่อมต่อ API แบบดั้งเดิมและการติดตั้งใช้งานโปรโตคอลบริบทโมเดลโดยเฉพาะ
4.  **การผสานเสียงและคำพูดในตัวที่ระดับฮาร์ดแวร์:** การแพร่หลายของฮาร์ดแวร์เสียงที่ทำงานอยู่เบื้องหลังและมีเวลาแฝงต่ำ ซึ่งมีรูปแบบอุปกรณ์ที่ออกแบบมาเฉพาะสำหรับการประมวลผลคำพูดแบบเรียลไทม์ จะเปลี่ยนการควบคุมเอเจนต์หลักจากโปรแกรมลูกข่ายขนาดเบาสำหรับการส่งข้อความ ไปสู่วงจรการโต้ตอบด้วยเสียงอย่างต่อเนื่อง

หากต้องการสำรวจข้อมูลเชิงลึกเพิ่มเติมเกี่ยวกับโครงสร้างพื้นฐานเอเจนต์อัตโนมัติที่ทำงานอย่างต่อเนื่อง และประเมินการติดตั้งใช้งานระบบควบคุมโมเดลสมัยใหม่ โปรดเยี่ยมชมแหล่งข้อมูลวิจัยแบบโอเพนซอร์สที่มีอยู่บนเว็บไซต์ DeepValues Research หรือทดลองใช้งานแพลตฟอร์มโดยตรงภายในแอป DeepValues
## เอกสารอ้างอิง

Stanford CS146S: How always-on agents work, presentation by Lee Robinson on the leerob YouTube channel.

## From DeepValues

- DeepValues app: intrinsic value, stances and the latest reports for 300+ stocks. [iPhone](https://apps.apple.com/us/app/deepvalues/id6775568608?utm_source=research&utm_medium=web&utm_campaign=markdown) · [Android](https://play.google.com/store/apps/details?id=app.deepvalues.android&referrer=utm_source%3Dresearch%26utm_medium%3Dweb%26utm_campaign%3Dmarkdown) · [Web](https://app.deepvalues.ai/?utm_source=research&utm_medium=web&utm_campaign=markdown)
- [Deep Value Intelligence](https://deepvalues.ai/?utm_source=research&utm_medium=web&utm_campaign=markdown): the multi-agent AI analyst behind these reports, for any listed company
- [Margin of Safety Weekly](https://app.deepvalues.ai/letter?utm_source=research&utm_medium=web&utm_campaign=markdown): free weekly email, every Saturday
- YouTube: videos on investing and on AI. [@TheDeepValues](https://www.youtube.com/@TheDeepValues?utm_source=research&utm_medium=web&utm_campaign=markdown) (investing) · [@deep-values](https://www.youtube.com/@deep-values?utm_source=research&utm_medium=web&utm_campaign=markdown) (AI)
- Podcasts: 6 shows in English and Chinese (Deep Values, 深度价值, Deep Values Frontier, 深度價值前沿, Deep Value Intelligence, 深度价值情报站). [all shows on Apple Podcasts](https://podcasts.apple.com/us/channel/deepvalues/id6826606342)
- Buffett Indicator: market-valuation gauge. [iPhone](https://apps.apple.com/us/app/buffett-indicator/id6747404614?utm_source=research&utm_medium=web&utm_campaign=markdown) · [Android (Buffett Indicator & Shiller PE)](https://play.google.com/store/apps/details?id=com.luluventures.bubblewatch.android&utm_source=research&utm_medium=web&utm_campaign=markdown)
