Insights Investing
Structurele kwetsbaarheid in moderne beleggingscategorieën: een beoordeling van vastgoedgebondenheid, AI-concentratie in indices en herfinanciering van private kredietverlening
Podcast · Luister (24 min)
Inhoud
- 1. De immobiliteit op de woningmarkt: waarom vastgoed niet langer een betrouwbare motor voor vermogensopbouw is
- 2. De illusie van spreiding: AI-concentratie op aandelen- en schuldmarkten
- 3. Autonoom handelende AI en de kwetsbaarheid van de rendementsstructuur van automatische kasoverboekingen bij banken
- 4. Onderhandse kredietverlening, softwareovernames en de naderende herfinancieringsmuur
- 5. Strategische implicaties en praktische aandachtspunten voor langetermijnbeleggers
- 6. Kerncijfers
- 7. Wat onze visie zou veranderen
- 8. Bronnen
Stijgende eigendomslasten buiten de hypotheek en structurele rentegebonden immobiliteit hebben de traditionele vermogensopbouw via vastgoed fundamenteel ontwricht, terwijl verborgen concentratie in kunstmatige intelligentie binnen referentie-indexportefeuilles en niet-onderkende schuldfrictie bij private overnames van softwarebedrijven aanzienlijke systeemrisico’s opleveren voor passieve en institutionele beleggers. Voor waardebeleggers die kapitaalbehoud nastreven, nemen deze samenkomende verstoringen de traditionele veiligheidsbuffers weg die besloten liggen in vastgoed, 60/40-indexallocatiemodellen en rendementsinstrumenten voor private kredietverlening. Het realiseren van een daadwerkelijke veiligheidsmarge vereist nu een grondige herbeoordeling van balanssoliditeit, transparante schuldfinanciering en werkelijke activaspreiding op zowel publieke als private markten.
1. De immobiliteit op de woningmarkt: waarom vastgoed niet langer een betrouwbare motor voor vermogensopbouw is#
Het fundamentele uitgangspunt van modern woningvastgoed — dat woningbezit automatisch dient als motor voor vermogensopbouw over meerdere generaties — is op een ernstige structurele barrière gestuit. Na de historische instorting van de rente in 2021 herfinancierden miljoenen bestaande huiseigenaren hun hypotheek tegen destijds geldende tarieven van 3.0% tot 3.5%. Nu de huidige Amerikaanse hypotheekrente met een looptijd van 30 jaar rond 7.0% schommelt, heeft een enorme rekenkundige kloof de doorstroming op de woningmarkt bevroren. Huiseigenaren met een baan en een hypotheek van 3.0% zitten structureel vast; het inruilen van een bestaande lening voor een hypotheek van 7.0% veroorzaakt een enorme stijging van de maandelijkse rente- en aflossingslasten die rationele marktdeelnemers weigeren te accepteren. Daardoor zijn het transactietempo en het beschikbare woningaanbod tot stilstand gekomen.
Cruciaal is dat deze betaalbaarheidscrisis veel verder reikt dan de nominale basisaankoopprijzen en rentetarieven. De inflatie van eigendomslasten buiten de hypotheek over de voorgaande periode van vijf jaar (2019–2024) heeft de financiële positie van woningbezitters ernstig uitgehold. Door samengestelde stijgingen van premies voor eigendoms- en ongevallenverzekeringen, gemeentelijke onroerendgoedbelastingen en nutsrekeningen zijn de totale eigendomslasten van een woning met ongeveer 50% gestegen, ongeacht de aankoopprijs.
Vanuit een waardeperspectief is de verwachte beweging van de landelijke woningprijzen eerder neerwaarts dan opwaarts gericht. Deze neerwaartse herwaardering zal echter uiterst langzaam verlopen, niet abrupt. Anders dan bij de systemische gedwongen verkopen tijdens de financiële crisis van 2008 blijft de bredere arbeidsmarkt krap, met lage werkloosheid. Omdat huiseigenaren met een baan en een hypotheek van 3.0% geen directe aanleiding hebben die een snelle verkoop afdwingt, blijft prijsvorming door gedwongen verkopen beperkt.
Het doorbreken van deze bevriezing van het aanbod zal vrijwel volledig afhangen van demografische ontwikkelingen op lange termijn, en niet van monetairbeleidsinterventies. Over een horizon van 10 jaar vormt de natuurlijke sterfte binnen de oudere babyboomgeneratie het belangrijkste mechanisme dat woningen op de vrije markt zal brengen. Wanneer deze woningen in nalatenschappen terechtkomen, zullen erfgenamen de activa verkopen tegen de geldende marktruimingsprijzen om aan erfbelastingverplichtingen te voldoen. Ondertussen blijft uitbreiding van het aanbod geblokkeerd door lokale bestemmingsbeperkingen en verzet tegen nieuwbouw in de eigen omgeving. Terwijl gemeentelijke gebieden zoals Los Angeles uitgestrekt blijven en geografisch worden beperkt door lokale bestemmingscommissies, tonen internationale tegenvoorbeelden zoals Tokio aan dat nationaal vastgestelde bestemmingskaders woningen betaalbaar kunnen houden door lokale gemeentelijke weerstand te omzeilen. In de Verenigde Staten blijft de kans dat federale of deelstaatinterventies in bestemmingsregels lokale raden overrulen echter feitelijk nul.
2. De illusie van spreiding: AI-concentratie op aandelen- en schuldmarkten#
Beleggers die vertrouwen op brede passieve indices vanuit de aannames van de klassieke moderne portefeuilletheorie, verkeren in een diepgaande illusie van spreiding. Vanuit het raamwerk van Benjamin Graham vereist werkelijk risicobeheer een onderscheid tussen tijdelijke koersschommelingen en permanent kapitaalverlies. De huidige referentie-indices voor aandelen stellen beleggers systematisch bloot aan niet-onderkend risico op permanent kapitaalverlies doordat zij kapitaal concentreren in één technologische bestedingscyclus: de waardeketen van kunstmatige intelligentie.
Hoewel de officiële weging van de technologiesector binnen de S&P 500 ongeveer 40% bedraagt, onderschat deze maatstaf het werkelijke thematische risico. Herclassificaties door indexaanbieders hebben grote digitale platforms, zoals Alphabet en Amazon, verplaatst naar de sectoren communicatiediensten en niet-essentiële consumptiegoederen. Wanneer deze zeer grootschalige platformexploitanten weer worden meegerekend, stijgt de directe blootstelling aan technologiebedrijven met zeer grote marktkapitalisaties tot ongeveer 50%.
Een volledige inventarisatie van secundaire en faciliterende verbanden vergroot dit concentratierisico aanzienlijk: * Elektriciteit en nutsbedrijven: Elektriciteitsbedrijven die specifieke stroomvoorziening leveren aan datacentra, dragen nog eens 3% bij aan de thematische weging. * Industriële infrastructuur: Bouwbedrijven voor datacentra, leveranciers van gespecialiseerde apparatuur en industriële aannemers voor elektriciteitsnetten voegen verdere systemische afhankelijkheid toe. * Financiële facilitators: Grote zakenbanken en alternatieve vermogensbeheerders die kapitaalplaatsingen garanderen en schuldfinanciering verstrekken voor AI-kapitaalinvesteringen, vergroten de blootstelling.
Gezamenlijk bereikt de effectieve economische afhankelijkheid van de S&P 500 van het succes van het AI-ecosysteem ongeveer 65%.
[S&P 500 Effective AI Concentration: ~65%]
├── Direct Tech Sector (Official Weighting): ~40%
├── Reclassified Tech Platforms (Alphabet, Amazon, etc.): ~10%
├── Electric Utilities (Data Center Power Supply): ~3%
└── Industrial Builders & Financial Capital Providers: ~12%
Deze structurele concentratie is even wijdverbreid op de obligatiemarkten. Ongeveer 15% van alle bedrijfsobligaties met een hoge kredietwaardigheid is rechtstreeks gekoppeld aan investeringsprojecten in de AI-sector, en een verbazingwekkende 50% van alle bedrijfsschuldemissies in 2024 was bestemd voor de financiering van AI-gerelateerde infrastructuur. Daardoor beschermen passieve indexstrategieën kapitaal niet langer tegen extreme risico’s; een operationele of financiële terugval bij toonaangevende technologische aanjagers zou tegelijkertijd zowel het aandelen- als het schuldgedeelte van een traditionele 60/40-portefeuille aantasten.
Bovendien weerspiegelt deze kapitaalconcentratie bredere structurele verstoringen in de media en de economie van consumentenaandacht. Traditionele mediabedrijven die deel uitmaken van brede aandelenindices ondervinden ernstige margedruk door digitale platforms met lage kapitaalinvesteringen. Zo heeft YouTube inmiddels een aandeel van 14% in het televisiekijkgedrag, tegenover 7% voor Netflix. Terwijl gevestigde traditionele mediabedrijven enorme kapitaalinvesteringen doen om gescripte inhoud te produceren, trekken open platforms met door gebruikers gegenereerde inhoud twee keer zoveel kijkersbetrokkenheid aan tegen een fractie van de kosten. Dit illustreert hoe kapitaalintensieve activa binnen publieke referentie-indices operationeel worden verdrongen.
3. Autonoom handelende AI en de kwetsbaarheid van de rendementsstructuur van automatische kasoverboekingen bij banken#
Opkomende autonoom handelende AI-hulpmiddelen vormen een directe bedreiging voor een van de meest winstgevende en ondergewaardeerde verdienmodellen in het moderne particuliere bankwezen en de effectenbemiddeling: netto rentemarges op automatische kasoverboekingen.
De onderliggende werking van automatische kasoverboekingen berust op de passiviteit van particuliere klanten. Effectenplatforms, met name Charles Schwab, boeken onbelegde kassaldi van klanten automatisch over van effectenrekeningen en beleggen deze middelen in kortlopende Amerikaanse staatsobligaties of institutionele geldmarkten die ongeveer 4.5% opleveren. Daartegenover betaalt het platform particuliere rekeninghouders een nominale rente — vaak rond 20 basispunten (0.20%). Het bedrijf verdient het niet-afgedekte netto renteverschil van circa 430 basispunten. Terwijl handelscommissies van particuliere beleggers historisch de winst van effectenbemiddelaars bepaalden, vormen netto renteverschillen op automatisch overgeboekte kasmiddelen nu de grootste afzonderlijke inkomstenpost van Charles Schwab.
+-----------------------------------------------------------------------+
| TRADITIONAL CASH SWEEP MODEL |
| |
| [Retail Customer Cash] ---> Swept by Brokerage (e.g., Schwab) |
| │ |
| ├──> Invests at ~4.50% (Treasuries) |
| └──> Pays Retail ~0.20% |
| |
| *NET INTEREST SPREAD CAPTURED BY BROKERAGE: ~4.30% |
+-----------------------------------------------------------------------+
│
▼
+-----------------------------------------------------------------------+
| AGENTIC AI DISRUPTION MODEL |
| |
| [Agentic AI Assistant] ---> Automatically detects uninvested cash |
| │ |
| └──> Reallocates to Money Market |
| Fund directly yielding ~4.50%|
| |
| *RESULT: Brokerage Net Interest Margin Collapses to Zero |
+-----------------------------------------------------------------------+
Autonoom handelende AI-hulpmiddelen dreigen deze rendementsfrictie volledig weg te nemen. Een geautomatiseerde financiële agent die lokaal of via software van derden werkt, kan ongebruikte kassaldi voortdurend controleren en op het moment van storting programmatisch heralloceren naar hoogrenderende geldmarktfondsen. Als particuliere klanten massaal geautomatiseerd kasbeheer gaan gebruiken, zullen de lucratieve netto renteverschillen waarop de bedrijfsmodellen van effectenbemiddelaars steunen, instorten.
Om deze kwetsbaarheid te beoordelen, moeten beleggers onderscheid maken tussen automatische kasoverboekingen bij effectenbemiddelaars en de depositobasis van commerciële banken. Effectenbemiddelaars zoals Schwab vertrouwen op het rechtstreeks overboeken van ongebruikte kasmiddelen naar eigen laagrentende rekeningen om renteverschillen te verdienen. Commerciële banken zoals JPMorgan Chase gebruiken daarentegen betaal- en spaardeposito’s om langlopende illiquide kredietportefeuilles te financieren, waaronder woninghypotheken en bedrijfsschulden. Omdat geautomatiseerde externe agenten snelle depositoverplaatsingen zouden kunnen veroorzaken, heeft JPMorgan Chase proactief autonoom handelende AI-hulpmiddelen van derden geblokkeerd voor toegang tot zijn kerninfrastructuur voor deposito’s. Daarbij ontzegde de bank geautomatiseerde agenten expliciet toegang tot de infrastructuur van klantrekeningen om zijn kernbasis van goedkope depositofinanciering te beschermen.
Deze opkomst van technologische uitschakeling van tussenpersonen in particuliere financiële dienstverlening benadrukt een breder macro-economisch verschijnsel: overal waar financiële tussenpersonen afhankelijk zijn van ondoorzichtige tariefstructuren, boekhoudkundige vertragingen of structurele frictie om rendement te onttrekken, bouwt zich systemische hefboomwerking op. Diezelfde frictieafhankelijke hefboomwerking bedreigt nu de private overnames van technologiebedrijven die tijdens het tijdperk van nulrente zijn gefinancierd.
4. Onderhandse kredietverlening, softwareovernames en de naderende herfinancieringsmuur#
Er heeft zich systeemkwetsbaarheid opgebouwd op de markten voor privaat aandelenkapitaal en onderhandse kredietverlening, met name rond met schulden gefinancierde overnames van bedrijfssoftwareplatforms die plaatsvonden tijdens het nulrentebeleid van 2018–2022.
Dit ecosysteem wordt gekenmerkt door structurele circulariteit. Onderhandse kredietfondsen verstrekken regelmatig leningen om overnames door investeringsmaatschappijen te financieren, maar deze kredietverstrekkers zijn vaak zelf dochterondernemingen van die investeringsmaatschappijen. Zo beheert Blackstone BCRED, het grootste onderhandse kredietfonds van het land met $80 miljard aan vermogen, wat de nauwe verwevenheid tussen onderhandse kredietverstrekkers en overnamefinanciers illustreert.
In de periode 2018–2022 kochten investeringsmaatschappijen bedrijfssoftwarebedrijven tegen hoge waarderingsmultiples, waarbij transacties werden gestructureerd met ongeveer 50% eigen vermogen en 50% schuld met variabele rente. Historische modellen voor privaat aandelenkapitaal gingen uit van een houdperiode van 3 tot 4 jaar vóór een verkoop aan een strategische koper of een beursgang. Tegenwoordig zijn de houdperiodes opgelopen tot 7 jaar. Stijgende rentetarieven hebben de rente- en aflossingslasten op variabele schulden verhoogd, terwijl de waarderingen van bedrijfssoftware sterk zijn gedaald, zoals blijkt uit de daling van bedrijfssoftwaregraadmeter Adobe met 60% vanaf zijn marktpiek.
De wiskundige gevolgen voor kapitaalstructuren met een hoge schuldfinanciering zijn ernstig:
$$\text{Enterprise Value Drop} = 50% \implies \text{Equity Value} = $0$$
Omdat schuldverplichtingen voorrang behouden boven eigenvermogentranches, vernietigt een daling van de ondernemingswaarde met 50% het volledige eigen vermogen van de overnamefinancier, oftewel 100%, voordat de kredietbelegging haar eerste dollar aan verlies op de hoofdsom lijdt.
BEFORE REVALUATION (1:1 Debt/Equity LBO)
+-----------------------------------+-----------------------------------+
| Debt ($500M) | Equity ($500M) |
+-----------------------------------+-----------------------------------+
|<---------------------- Enterprise Value: $1.0B ---------------------->|
AFTER 50% ENTERPRISE VALUE DROP
+-----------------------------------------------------------------------+
| Debt ($500M) |
+-----------------------------------------------------------------------+
|<----------------------- Enterprise Value: $500M --------------------->|
(Equity Value Completely Wiped Out to $0)
Nu deze softwareovernames uit 2018–2022 hun herfinancieringsdeadlines naderen, zullen onderhandse kredietverstrekkers van investeringsmaatschappijen eisen dat zij nieuw eigen vermogen inbrengen om hogere financieringsrentes te kunnen dragen. Gespecialiseerde aanbieders van cloudinfrastructuur voor kunstmatige intelligentie (“nieuwe cloudaanbieders” zoals CoreWeave of Nebius) illustreren deze rentedruk: de rendementen op schuld van gespecialiseerde exploitanten van datacenters met grafische processors zijn op de secundaire markt gestegen van 9% bij uitgifte naar 15%. Bij schuldkosten van 15% genereren deze kapitaalintensieve modellen geen positieve vrije kasstroom meer. Geconfronteerd met verplichte eigenvermogensinjecties zullen veel investeringsmaatschappijen hun aandelenbezit opgeven en de zeggenschap overdragen aan schuldeisers, in plaats van softwarebeleggingen met een aangetaste waarde te herkapitaliseren.
Van cruciaal belang is dat onderhandse kredietbeleggingen niet tegen marktwaarde worden gewaardeerd en buiten de beurs worden verhandeld, waardoor vermogensbeheerders vertragingen in toezicht en verslaglegging benutten om permanente kapitaalverliezen te verhullen. Fondsbeheerders vermijden vaak afwaarderingen van probleemleningen door looptijden te verlengen, op fondsniveau schuld aan te gaan om uitkeringen te betalen, of schuldbewijzen uit te geven waarbij rente in natura wordt voldaan. Zo ontstaat bij institutionele kapitaalverschaffers de onjuiste indruk dat de volatiliteit wordt onderdrukt.
Deze schulddynamiek wordt verder versterkt door toezichtarbitrage en bestuursrisico’s, vooral wanneer onderhandse kredietbeleggingen worden ondergebracht bij verzekeringsentiteiten die onder toezicht van afzonderlijke staten staan. In Delaware wordt het verzekeringstoezicht geleid door een gekozen functionaris, in één opvallend geval een voormalige sheriff van een county zonder ervaring met financiële kredietbeoordeling. Onder dergelijke lakse handhaving van regelgeving voerden partijen zoals Mark Walter omvangrijke, niet-openbaar gemaakte transacties met verbonden partijen uit. Daarbij belegden zij middelen van polishouders in illiquide beleggingen, waaronder aandelenbelangen in professionele sportclubs zoals de LA Dodgers en LA Lakers, ver boven de wettelijke limieten. Dergelijke systemische schuldfinanciering en ontwijking van regelgeving verhogen de extreme staartrisico’s bij niet-bancaire financiële intermediairs aanzienlijk.
5. Strategische implicaties en praktische aandachtspunten voor langetermijnbeleggers#
Voor waardebeleggers die werken volgens het denkkader van Benjamin Graham en Warren Buffett vereisen de huidige marktomstandigheden strikte risicodiscipline, grondige balansanalyse en institutionele mandaten die permanent kapitaalverlies moeten voorkomen:
- Mandaat I: Toets indextransparantie en onderliggende concentratie: Institutionele kapitaalverschaffers moeten verder kijken dan oppervlakkige sectorlabels in brede indexportefeuilles. Kwantificeer de onderliggende economische afhankelijkheden tussen technologie, elektriciteitsvoorziening door nutsbedrijven, industriële infrastructuur en bedrijfsobligatie-uitgiften om niet-onderkende blootstelling aan afzonderlijke thematische beleggingszeepbellen te elimineren.
- Mandaat II: Onderwerp nettovermogenswaarden van onderhandse kredietfondsen aan stresstests op latente waardevermindering: Accepteer geen nettovermogenswaarden die niet tegen marktwaarde zijn gewaardeerd en worden gerapporteerd door onderhandse kredietfondsen en softwareovernames met privaat aandelenkapitaal uit 2018–2022. Herwaardeer de onderliggende portefeuilleschuld op basis van variabele financieringsrentes van 15% en afwaarderingen van ondernemingswaarden voor het eigen vermogen, zodat de werkelijke prijzen op de secundaire markt worden weerspiegeld.
- Mandaat III: Geef prioriteit aan balansintegriteit en vrije kasstroom zonder schuldfinanciering: Richt de kapitaalallocatie op weerbare bedrijven met lage kapitaaluitgaven, kapitaalstructuren met vaste rente, duurzame prijszettingsmacht en organische vrije kasstroom zonder schuldfinanciering. Vermijd entiteiten die afhankelijk zijn van voortdurende schuldherfinanciering of goedkoop kortlopend schuldpapier.
- Mandaat IV: Handhaaf een strikte veiligheidsmarge en liquiditeitspremie: Houd hoogwaardige liquiditeitsreserves aan in rechtstreeks aangehouden kortlopende Amerikaanse schatkistcertificaten, in plaats van in niet-afgedekte instrumenten waarin brokers automatisch kassaldi onderbrengen. Het behoud van direct inzetbare middelen waarborgt de flexibiliteit om kapitaal te beleggen in activa waarin men sterk vertrouwen heeft, wanneer gedwongen liquidaties onvermijdelijk leiden tot herwaardering van overgewaardeerde beursgenoteerde aandelen en onderhandse kredietinstrumenten.
Om gedisciplineerd met deze systeemkwetsbaarheden om te gaan, nodigen wij lezers uit ons vrij toegankelijke bedrijfsonderzoek op de website van DeepValues Research te verkennen of de intrinsieke waarde van een aandeel te controleren met de DeepValues-app.
6. Kerncijfers#
- 50%: Stijging van de totale doorlopende kosten van woningbezit (verzekeringen, onroerendgoedbelasting, nutsvoorzieningen) over de voorgaande periode van 5 jaar (2019–2024).
- 7.0% tegenover 3.0%–3.5%: Geschatte huidige Amerikaanse hypotheekrentes vergeleken met eerder geherfinancierde hypotheekrentes uit 2021.
- 65%: Geschatte totale effectieve blootstelling van de S&P 500 aan de waardeketen van kunstmatige intelligentie (een combinatie van 50% directe/opnieuw geclassificeerde technologie, 3% nutsbedrijven, plus industriële en financiële ondersteuners).
- 15%: Aandeel van bedrijfsobligaties met een kredietwaardige rating dat rechtstreeks verband houdt met de financiering van kunstmatige intelligentie.
- 50%: Aandeel van de totale uitgifte van bedrijfsschuld in 2024 dat bestemd is voor kapitaaluitgaven die verband houden met kunstmatige intelligentie.
- 20 basispunten tegenover 4.5%: Rente die brokers betalen op automatisch overgeboekte, onbelegde kassaldi vergeleken met de rendementen op kortlopende Amerikaanse schatkistcertificaten die instellingen ontvangen.
- 15% tegenover 9%: Huidig schuldrendement op de secundaire markt tegenover de oorspronkelijke uitgifterente van 9% voor schuld ter financiering van gespecialiseerde cloudinfrastructuur voor kunstmatige intelligentie (bijvoorbeeld CoreWeave).
- 60%: Procentuele daling van bedrijfssoftwaregraadmeter Adobe vanaf zijn marktpiek.
- $80 miljard: Totale vermogensomvang van BCRED, het grootste onderhandse kredietfonds in eigendom van Blackstone.
- 14% tegenover 7%: Marktaandeel in televisiekijkers van YouTube tegenover Netflix.
7. Wat onze visie zou veranderen#
- Aanzienlijke onvoorwaardelijke renteverlagingen en verkleining van hypotheekrenteopslagen: Een ingrijpende, aanhoudende monetaire verruimingscyclus die de primaire Amerikaanse hypotheekrentes met een looptijd van 30 jaar terugbrengt richting 4.0% zonder de inflatie te versnellen, zou de doorstroming van het woningaanbod vrijmaken en het vergrendelingseffect op de woningmarkt neutraliseren zonder gedwongen verkopen door demografische ontwikkelingen.
- Structurele herschikking van de indexwegingen van de S&P 500: Een aanhoudende, breed gedragen marktrotatie uit technologiebedrijven met zeer grote beurswaarden en effecten uit de toeleveringsketen van kunstmatige intelligentie naar ondergewaardeerde cyclische, defensieve of industriële bedrijven, die de effectieve thematische concentratie in kunstmatige intelligentie binnen de S&P 500 tot onder 35% verlaagt.
- Breed gedragen herkapitalisatie met eigen vermogen door investeringsmaatschappijen: Een toezegging op systeemniveau van investeringsmaatschappijen om aanzienlijk nieuw eigen vermogen in te brengen in softwarebeleggingen uit 2018–2022 met een aangetaste waarde, om hogere rentelasten op schuld op te vangen, kettingreacties van wanbetaling te voorkomen en overdracht van zeggenschap aan schuldeisers tijdens komende herfinancieringscycli te vermijden.
- Wettelijke bescherming van de nettorentemarges van brokers: Federale vastlegging in regelgeving of wetgeving die financiële instellingen expliciete wettelijke rechten geeft om geautomatiseerde overboekingen van kassaldi door autonome agenten van derden te beperken, waardoor de nettorentemarges van brokers behouden blijven zonder uitstroom van particuliere deposito’s.
8. Bronnen#
- Steve Eisman, Aiden McCake en Brandon Ewing, "Waarom jonge Amerikanen zich buitengesloten voelen, met de Lemonade Stand Podcast | Het echte draaiboek van Eisman, aflevering 82," YouTube-kanaal van Steve Eisman.
Kijken
Bronlinks
Kijken & luisteren
- The S&P 500 Is a Hidden 65% AI Bet, Warns Steve Eisman YouTube · EN
- 大賣空原型Eisman警告:標普500竟65%綁AI YouTube · 中文
- The S&P 500 Is a Hidden 65% AI Bet, Warns Steve Eisman Podcast · EN
- 大賣空原型Eisman警告:標普500竟65%綁AI|美股市場 Podcast · 中文