Insights Investing

การสร้างแบบจำลองผลตอบแทนที่คาดหวังของตลาดหุ้น: การประยุกต์ใช้กรอบแนวคิดสองปัจจัยของแจ็ก โบเกิลกับระดับมูลค่าตลาดในปัจจุบัน

พอดแคสต์ · ฟัง (21 นาที)

Jack Bogle: From 12% Returns to a 4% Decade | Stock Market

สารบัญ
  1. องค์ประกอบของผลตอบแทนตลาด: ผลตอบแทนจากการลงทุนเทียบกับผลตอบแทนจากการเก็งกำไร
  2. การวิเคราะห์ระดับมูลค่าปัจจุบันและความเป็นจริงของผลตอบแทน 4%
  3. ผลงานย้อนหลังของวิธีการและการกลับสู่ค่าเฉลี่ย
  4. การบริหารความเสี่ยงและการจัดสรรสินทรัพย์: กรอบของ Graham
  5. ตัวเลขสำคัญ
  6. สิ่งที่จะทำให้เราเปลี่ยนมุมมอง
  7. เอกสารอ้างอิง

การวิเคราะห์ผลตอบแทนตลาดที่คาดหวังในระยะยาวผ่านกรอบการประเมินมูลค่าสองปัจจัยของ Jack Bogle ควบคู่กับหลักการจัดสรรสินทรัพย์แบบดั้งเดิมของ Benjamin Graham บ่งชี้ว่าผลตอบแทนตลาดหุ้นสหรัฐฯ มีแนวโน้มอยู่ที่ประมาณ 4% ต่อปีในทศวรรษข้างหน้า เนื่องจากตัวคูณ P/E (อัตราส่วนราคาต่อกำไร) อยู่ในระดับสูง แม้ว่าวัฏจักรตลาดในอดีตจะแสดงให้เห็นถึงพลังมหาศาลของการทบต้นเงินทุนในระยะยาว แต่ระดับมูลค่าปัจจุบันเป็นแรงต้านอย่างมากต่อส่วนชดเชยผลตอบแทนจากหุ้นในอนาคต สำหรับนักลงทุนระยะยาว การคาดการณ์ผลตอบแทนที่ไม่สูงนี้ตอกย้ำว่า การรับมือกับสภาพแวดล้อมตลาดในอนาคตอย่างประสบความสำเร็จต้องอาศัยการจัดสรรสินทรัพย์อย่างมีวินัยตามกฎเกณฑ์ตลอดวัฏจักรตลาด แทนที่จะพยายามจับจังหวะตลาดระยะสั้นอย่างเชิงรุกโดยไม่มีหลักวิทยาศาสตร์รองรับ

องค์ประกอบของผลตอบแทนตลาด: ผลตอบแทนจากการลงทุนเทียบกับผลตอบแทนจากการเก็งกำไร

วิธีการสองปัจจัยของ Jack Bogle เป็นกรอบที่มีโครงสร้างและตั้งอยู่บนหลักเศรษฐศาสตร์สำหรับคาดการณ์ผลการดำเนินงานของตลาดหุ้นในช่วงเวลาหนึ่งทศวรรษ แทนที่จะพึ่งพาการคาดการณ์เศรษฐกิจมหภาคหรือความผันผวนระยะสั้นของตลาด แบบจำลองของ Bogle แยกผลตอบแทนรวมของตลาดหุ้นออกเป็นแรงขับเคลื่อนพื้นฐานสองประการ:

  1. ผลตอบแทนจากการลงทุน: สะท้อนผลิตภาพทางเศรษฐกิจพื้นฐานของภาคธุรกิจ คำนวณจากผลรวมของอัตราผลตอบแทนเงินปันผลเริ่มต้นในปัจจุบัน (ขณะนี้อยู่ที่ประมาณ 2%) และการเติบโตของกำไรบริษัทในอนาคต ในอดีต การเติบโตของกำไรบริษัทระยะยาวเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 5% ต่อปี โดยอยู่ในช่วง 2% ถึง 7% (หากไม่เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำรุนแรง) ในการสร้างแบบจำลองผลตอบแทนในอนาคต Bogle จับคู่อัตราผลตอบแทนเงินปันผลปัจจุบันที่ ~2% กับสมมติฐานการเติบโตของกำไรแบบอนุรักษนิยมที่ 4% ซึ่งอยู่ภายในช่วงในอดีตอย่างเหมาะสม เพื่อกำหนดผลตอบแทนจากการลงทุนพื้นฐานที่ 6%
  2. ผลตอบแทนจากการเก็งกำไร: สะท้อนการเปลี่ยนแปลงทางจิตวิทยาที่ส่งผลต่อตัวคูณการประเมินมูลค่า โดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงของ P/E (อัตราส่วนราคาต่อกำไร) ของตลาด ผลตอบแทนจากการเก็งกำไรวัดว่านักลงทุนยินดีจ่ายเท่าใดต่อกำไรทางบัญชีพื้นฐานหนึ่งดอลลาร์ การขยายตัวของตัวคูณเป็นแรงหนุนที่ทรงพลัง ตัวอย่างเช่น หาก P/E (อัตราส่วนราคาต่อกำไร) ของตลาดเพิ่มจาก 10x เป็น 20x ในหนึ่งทศวรรษ การปรับระดับมูลค่าดังกล่าวจะเพิ่มผลตอบแทนเฉลี่ยต่อปีอีก 7% ในช่วง 10 ปีนั้น (ดังที่เกิดขึ้นทั้งในทศวรรษ 1980 และทศวรรษ 1990) ในทางกลับกัน การหดตัวของตัวคูณจะฉุดผลตอบแทนรวม

การแบ่งเชิงโครงสร้างระหว่างผลิตภาพทางเศรษฐกิจพื้นฐานกับการขยายตัวของตัวคูณจากการเก็งกำไรนี้ ยังอธิบายช่องว่างด้านความมั่งคั่งในอดีตระหว่างการลงทุนตามดัชนีอย่างเรียบง่ายกับการบริหารเชิงรุก ในช่วงตลาดขาขึ้นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ที่มีการบันทึกไว้ ซึ่งยาวนาน 35-to-40 ปี ดัชนี S&P 500 สร้างผลตอบแทนเฉลี่ยต่อปีประมาณ 12% ทำให้เงินลงทุนทุก $1 กลายเป็น $60 ในช่วงเวลาเดียวกัน กองทุนรวมเชิงรุกโดยเฉลี่ยให้ผลตอบแทนประมาณ 10% ต่อปี ทำให้ $1 กลายเป็น $40 นักลงทุนหลายล้านคนพึงพอใจกับเงินทุนที่เพิ่มขึ้น 40 เท่า โดยไม่ตระหนักว่าค่าธรรมเนียมการบริหารเชิงรุกและต้นทุนแฝงในการซื้อขายทำให้สูญเสียโอกาสสร้างความมั่งคั่งไป 20 ดอลลาร์ต่อเงินลงทุนหนึ่งดอลลาร์ เมื่อเทียบกับดัชนีตลาดโดยรวม

แรงขับเคลื่อนผลตอบแทน นิยามและค่าพื้นฐานปัจจุบัน
ผลตอบแทนจากการลงทุน ผลรวมของอัตราผลตอบแทนเงินปันผลปัจจุบัน (~2%) และการเติบโตของกำไรบริษัทแบบอนุรักษนิยม (~4% อยู่ในช่วงในอดีตที่ 2% ถึง 7%) ค่าพื้นฐาน: 6%
ผลตอบแทนจากการเก็งกำไร ผลกระทบเฉลี่ยต่อปีจากการขยายตัวหรือหดตัวของตัวคูณการประเมินมูลค่า (P/E (อัตราส่วนราคาต่อกำไร)) ในช่วง 10 ปี ค่าพื้นฐาน: -2% (สมมติว่า P/E (อัตราส่วนราคาต่อกำไร) กลับจาก 25x สู่ 18x)

การวิเคราะห์ระดับมูลค่าปัจจุบันและความเป็นจริงของผลตอบแทน 4%

การประยุกต์กรอบของ Bogle กับสภาพแวดล้อมตลาดปัจจุบันเริ่มจากการประเมินตัวคูณการประเมินมูลค่าปัจจุบันอย่างเป็นกลาง ขณะนี้ตลาดซื้อขายที่ P/E (อัตราส่วนราคาต่อกำไร) ประมาณ 25x โดยอิงกำไรตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป นักลงทุนเน้นคุณค่าที่มีประสบการณ์ต้องยึดกำไรทางบัญชีตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป แทน “กำไรจากการดำเนินงาน” ที่ฝ่ายบริหารนำมาเน้นย้ำ กำไรจากการดำเนินงานมักตัดต้นทุนการปรับโครงสร้าง การปรับลดมูลค่าสินทรัพย์ และค่าตอบแทนที่จ่ายเป็นหุ้นออก ซึ่งเท่ากับละเว้น “เรื่องแย่ทั้งหมด” เพื่อแสดงภาพความสามารถในการทำกำไรของบริษัทที่ดูดีและเอื้อต่อการประชาสัมพันธ์

ค่าพื้นฐานทางคณิตศาสตร์สำหรับผลตอบแทนตลาดหุ้นที่คาดหวังในทศวรรษข้างหน้าตั้งอยู่บนปัจจัยพื้นฐานทางบัญชีแบบอนุรักษนิยม: * อัตราผลตอบแทนเงินปันผลปัจจุบัน: ~2% * การเติบโตของกำไรแบบอนุรักษนิยม: ~4% (ในอดีตอยู่ในช่วง 2% ถึง 7%) * ผลตอบแทนจากการลงทุนพื้นฐาน: 2% + 4% = 6%

ในการคำนวณผลตอบแทนรวมที่คาดหวัง เราต้องรวมผลตอบแทนจากการเก็งกำไรโดยคำนึงถึงการกลับสู่ค่าเฉลี่ยของตัวคูณการประเมินมูลค่า หากตัวคูณ P/E (อัตราส่วนราคาต่อกำไร) ของตลาดหดตัวจากระดับสูงในปัจจุบันที่ 25x ของกำไรตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป ลงสู่ระดับปกติในอดีตที่ 18x ในอีก 10 ปีข้างหน้า การหดตัวของตัวคูณนั้นจะลดผลตอบแทนของนักลงทุนประมาณ 2 จุดเปอร์เซ็นต์ต่อปี เมื่อหักแรงฉุดจากการเก็งกำไรปีละ 2 จุดเปอร์เซ็นต์ออกจากผลตอบแทนจากการลงทุนพื้นฐานที่ 6% จะได้ผลตอบแทนตลาดหุ้นที่คาดหวังก่อนปรับเงินเฟ้อประมาณ 4% ต่อปีในทศวรรษข้างหน้า

ประเด็นสำคัญคือ ตลาดที่มีมูลค่าสูงเกินไปไม่ได้ปรับเข้าสู่สมดุลในรูปแบบเดียวที่คาดการณ์ได้ ตามกรอบของ Bogle ตลาดที่มีมูลค่าสูงเกินไปจะปรับเข้าสู่สมดุลด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งจากสองวิธี: 1. ทศวรรษที่ยืดเยื้อด้วยผลตอบแทนต่ำ: สภาพแวดล้อมที่ดำเนินไปอย่างเชื่องช้าและยาวนาน โดยผลตอบแทนตลาดเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 4% ต่อปีตลอดช่วง 10 ปี 2. ตลาดทรุดตัวอย่างรวดเร็วและรุนแรง: การปรับตัวลงอย่างรวดเร็ว 30%, 40% หรือแม้แต่ 50% ซึ่งทำให้ตัวคูณการประเมินมูลค่ากลับสู่ค่าเฉลี่ยในอดีตอย่างรวดเร็ว ก่อนกลับสู่อัตราการเติบโตตามปกติ

การคาดการณ์พื้นฐานแบบอนุรักษนิยมที่ ~4% นี้ไม่ได้เป็นมุมมองที่โดดเดี่ยวแต่อย่างใด แต่สอดคล้องโดยตรงกับการคาดการณ์ผลตอบแทนระยะ 10 ปีที่เผยแพร่โดยผู้จัดการลงทุนสถาบันรายใหญ่ รวมถึง Vanguard และ Larry Fink แห่ง BlackRock

ผลงานย้อนหลังของวิธีการและการกลับสู่ค่าเฉลี่ย

วิธีการคาดการณ์ระยะ 10 ปีของ Bogle มีผลงานการทดสอบในโลกจริงตลอด 25 ปีรองรับ เมื่อประเมินจากช่วงคาดการณ์ระยะ 10 ปีที่แตกต่างกันและทับซ้อนกัน 15 ช่วง ผลตอบแทนที่แบบจำลองคาดการณ์มีค่าสหสัมพันธ์ทางสถิติกับผลลัพธ์ตลาดจริงสูงอย่างน่าประทับใจที่ประมาณ 0.81

แม้ว่าการจับจังหวะตลาดระยะสั้นจะคาดการณ์ไม่ได้โดยธรรมชาติ แต่การประเมินในช่วงเวลาที่ยาวขึ้นแสดงให้เห็นถึงแรงของการกลับสู่ค่าเฉลี่ยที่ดำรงอยู่อย่างต่อเนื่อง ตัวอย่างเช่น เมื่อ Bogle เผยแพร่การคาดการณ์จากแบบจำลองครั้งแรกในปี 1990 เขาคาดว่าผลตอบแทนตลาดหุ้นในทศวรรษ 1990 จะเฉลี่ยอยู่ที่ 11% ต่อปี ด้วยแรงขับเคลื่อนจากการขยายตัวอย่างรุนแรงของตัวคูณจากการเก็งกำไร (P/E (อัตราส่วนราคาต่อกำไร) เพิ่มจาก 10x เป็นมากกว่า 20x) ผลตอบแทนตลาดจริงจึงขึ้นถึง 18% ณ สิ้นปี 1999 อย่างไรก็ตาม หลังการล่มสลายของตลาดดอตคอมและการปรับฐานของตลาดในเวลาต่อมา ผลตอบแทนเฉลี่ยต่อปีตลอด 13 ปี ตั้งแต่ 1990 ถึง 2003 กลับมาอยู่ที่ 11% ตามที่คาดการณ์ไว้อย่างพอดี ในระยะยาว ความผันผวนของระดับมูลค่าระยะสั้นถูกหักล้างด้วยความเป็นจริงทางเศรษฐกิจพื้นฐาน

หลักฐานในอดีตนี้หักล้างคำกล่าวอ้างที่ปรากฏเป็นระยะว่าตลาดหุ้นได้ขึ้นสู่ “ระดับสูงอย่างถาวร” ซึ่งเป็นคำประกาศอันโด่งดังของนักเศรษฐศาสตร์ Irving Fisher ก่อนตลาดทรุดตัวในปี 1929 ตัวคูณการประเมินมูลค่าไม่สามารถขยายตัวได้อย่างไม่สิ้นสุด ตัวคูณ P/E (อัตราส่วนราคาต่อกำไร) อาจเพิ่มจาก 10x เป็น 20x หรือ 25x ได้ แต่ไม่สามารถทบต้นต่อเนื่องไปถึง 40x หรือ 80x ได้ ตลอดวัฏจักรหลายปี ระดับมูลค่าที่สูงย่อมต้องยอมจำนนต่อการกลับสู่ค่าเฉลี่ยในที่สุด

การบริหารความเสี่ยงและการจัดสรรสินทรัพย์: กรอบของ Graham

เมื่อเผชิญกับผลตอบแทนที่แท้จริงที่คาดหวังในระดับต่ำ นักลงทุนระยะยาวควรให้ความสำคัญกับการบริหารความเสี่ยงเชิงโครงสร้างมากกว่าการตอบสนองทางอารมณ์ Bogle เตือนอย่างหนักแน่นว่าไม่ควรพยายามหลบเลี่ยงการปรับตัวลงที่อาจเกิดขึ้นด้วยการขายหุ้นที่ถือครองทั้งหมด โดยย้ำกฎหลักของการทบต้นว่า “อย่า อย่า อย่าออกจากตลาดเด็ดขาด”

แทนที่จะจับจังหวะตลาดเพื่อเก็งกำไร นักลงทุนที่ชาญฉลาดควรใช้กรอบการจัดสรรสินทรัพย์ที่ Benjamin Graham อธิบายไว้ในหนังสือ นักลงทุนผู้ชาญฉลาด ฉบับปี 1949 Graham แนะนำให้กำหนดขอบเขตขั้นต่ำและขั้นสูงของสัดส่วนการลงทุนในพอร์ตอย่างเคร่งครัด: * สัดส่วนการลงทุนขั้นต่ำ: รักษาเงินทุนอย่างน้อย 25% ของทั้งหมดไว้ในสินทรัพย์หลักแต่ละประเภท (หุ้นหรือตราสารหนี้) * สัดส่วนการลงทุนขั้นสูง: รักษาเงินทุนไม่เกิน 75% ของทั้งหมดไว้ในสินทรัพย์หลักแต่ละประเภท

ภายในกรอบของ Graham กฎการปรับสมดุล 25/75 ทำหน้าที่เป็นส่วนเผื่อความปลอดภัยเชิงสถาบัน เมื่อผลตอบแทนหุ้นที่คาดหวังในอนาคตอยู่ในระดับต่ำ (~4%) การปรับน้ำหนักพอร์ตไปสู่แนวทางอนุรักษนิยม (เช่น ลงทุนในหุ้น 25% ถึง 50% และส่วนที่เหลือในตราสารหนี้) จะลดการปรับตัวลงของพอร์ตอย่างเป็นระบบ พร้อมรักษาโอกาสได้รับประโยชน์จากตลาดขาขึ้น โดยไม่ต้องพึ่งกลยุทธ์จับจังหวะที่ไม่มีหลักวิทยาศาสตร์รองรับ

เพื่อเพิ่มความลึกให้กระบวนการวิเคราะห์ของคุณ เราขอเชิญผู้อ่านสำรวจบทวิเคราะห์บริษัทที่เปิดให้เข้าถึงได้เพิ่มเติมบนเว็บไซต์ DeepValues Research หรือตรวจสอบมูลค่าที่แท้จริงของหุ้นในแอป DeepValues

ตัวเลขสำคัญ

  • อัตราการเติบโตเฉลี่ยต่อปีในอดีตของ S&P 500 ตลอด 35-to-40 ปี: ~12% ต่อปี
  • ตัวคูณความมั่งคั่งของ S&P 500 ตลอด 35-to-40 ปี: สร้าง $60 จากเงินลงทุนทุก $1
  • ตัวคูณความมั่งคั่งของกองทุนรวมโดยเฉลี่ยตลอด 35-to-40 ปี: สร้าง $40 จากเงินลงทุนทุก $1 (ผลตอบแทนเฉลี่ยต่อปี ~10%)
  • อัตราการเติบโตของกำไรบริษัทเฉลี่ยระยะยาวในอดีต: ~5% ต่อปี (ช่วง: 2% ถึง 7%)
  • อัตราผลตอบแทนเงินปันผลของตลาดปัจจุบัน: ~2%
  • P/E (อัตราส่วนราคาต่อกำไร) ปัจจุบัน (อิงกำไรทางบัญชีตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป): ~25x
  • P/E (อัตราส่วนราคาต่อกำไร) เป้าหมายหลังกลับสู่ระดับปกติ: ~18x
  • ผลตอบแทนตลาดหุ้นก่อนปรับเงินเฟ้อที่คาดหวังในระยะ 10 ปี: ~4% ต่อปี
  • ค่าสหสัมพันธ์ของผลงานย้อนหลังแบบจำลอง Bogle (15 ช่วงระยะสิบปีตลอด 25 ปี): ~0.81
  • ขอบเขตการจัดสรรสินทรัพย์ของ Benjamin Graham (1949): สัดส่วนขั้นต่ำ 25% / ขั้นสูง 75% ระหว่างหุ้นและตราสารหนี้

สิ่งที่จะทำให้เราเปลี่ยนมุมมอง

  • การเติบโตของกำไรบริษัทที่เร่งตัวขึ้น: การเติบโตของกำไรบริษัทสูงกว่าช่วงในอดีตที่ 5% ถึง 7% อย่างต่อเนื่อง โดยไม่กระตุ้นให้เศรษฐกิจหดตัว
  • การขยายตัวอย่างถาวรของตัวคูณ P/E (อัตราส่วนราคาต่อกำไร): ตัวคูณการประเมินมูลค่าตลาดคงอยู่เหนือ 25x อย่างถาวร โดยไม่กลับสู่ระดับปกติในอดีต
  • การลดลงหรือเพิ่มขึ้นอย่างรุนแรงของอัตราผลตอบแทนเงินปันผล: การเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างอย่างมากของอัตราผลตอบแทนเงินปันผลจนออกห่างจากค่าพื้นฐานปัจจุบันที่ 2% อย่างมาก
  • แรงกระแทกทางเศรษฐกิจมหภาคหรือการหดตัวรุนแรง: ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำรุนแรงที่ทำให้การเติบโตของกำไรบริษัทลดลงต่ำกว่าขอบเขตขั้นต่ำในอดีตที่ 2% อย่างมีนัยสำคัญ

เอกสารอ้างอิง

Jack Bogle: What Can Happen in an OVERVALUED Market - (John C. Bogle), uploaded by Value Investing Guru. Excerpts from "Digital Horizon".

ดู

ลิงก์แหล่งข้อมูล

ดูและฟัง

เนื้อหางานวิจัยใช้สัญญาอนุญาต CC BY 4.0, อ้างอิงดังนี้: DeepValues Research, การสร้างแบบจำลองผลตอบแทนที่คาดหวังของตลาดหุ้น: การประยุกต์ใช้กรอบแนวคิดสองปัจจัยของแจ็ก โบเกิลกับระดับมูลค่าตลาดในปัจจุบัน, https://research.deepvalues.ai/insights/2026-11-07-digital-horizon-th/

อีเมลรายสัปดาห์ฟรี

Margin of Safety Weekly

ทุกวันเสาร์: ภาวะตลาด สิ่งที่นักลงทุนชั้นนำซื้อและขาย (รายงานแบบ 13F) งานวิจัยใหม่ประจำสัปดาห์ รวมถึงวิดีโอและพอดแคสต์ของเรา — ฟรี ไม่ต้องมีบัญชี

Send me the DeepValues Margin of Safety Weekly, one email every Saturday. I can unsubscribe at any time. Information only, not investment advice. ความเป็นส่วนตัว

เจาะลึกต่อ

วิเคราะห์หุ้นใดก็ได้แบบนี้ใน 2 นาที

Deep Value Intelligence นักวิเคราะห์ AI แบบหลายเอเจนต์ที่จัดทำรายงานนี้ สามารถสร้างรายงานแบบเดียวกันสำหรับบริษัทจดทะเบียนใดก็ได้ตามคำขอ

เปิด Deep Value Intelligence

ติดตามหุ้น 300+ ตัวในแอป DeepValues

มุมมอง มูลค่าที่แท้จริง และรายงานล่าสุดบนมือถือของคุณ

สำหรับนักพัฒนา: มุมมองและรายงานผ่าน API

ข้อมูลพื้นฐาน มูลค่าที่แท้จริง มุมมอง และลิงก์รายงานที่ใช้ในหน้าเหล่านี้ ในรูปแบบ JSON

เอกสาร API

พูดคุย