Insights Investing
Modelowanie oczekiwanych stóp zwrotu z rynku akcji: zastosowanie dwuczynnikowego modelu Jacka Bogle’a do obecnych wycen
Podcast · Słuchaj (21 min)
Spis treści
- Anatomia stóp zwrotu z rynku: stopa zwrotu z inwestycji a stopa zwrotu ze spekulacji
- Analiza obecnych wycen i rzeczywistości stopy zwrotu na poziomie 4%
- Historyczna skuteczność metodologii i powrót do średniej
- Zarządzanie ryzykiem i alokacja aktywów: model Grahama
- Kluczowe liczby
- Co zmieniłoby naszą ocenę
- Źródła
Analiza długoterminowych oczekiwanych stóp zwrotu z rynku przez pryzmat dwuczynnikowego modelu wyceny Jacka Bogle’a, wraz z klasycznymi zasadami alokacji aktywów Benjamina Grahama, wskazuje, że stopy zwrotu z amerykańskiego rynku akcji mają oscylować wokół 4% rocznie w nadchodzącej dekadzie ze względu na podwyższone mnożniki P/E (wskaźnik cena/zysk). Choć historyczne cykle rynkowe pokazują ogromną siłę kapitalizacji kapitału w długim horyzoncie, obecne poziomy wycen stanowią poważną przeszkodę dla przyszłych premii za ryzyko akcji. Dla inwestorów długoterminowych ta umiarkowana prognoza podkreśla, dlaczego skuteczne poruszanie się w przyszłych warunkach rynkowych wymaga zdyscyplinowanej alokacji aktywów opartej na regułach w całym cyklu rynkowym, zamiast agresywnych, pozbawionych naukowych podstaw prób krótkoterminowego wyczuwania rynku.
Anatomia stóp zwrotu z rynku: stopa zwrotu z inwestycji a stopa zwrotu ze spekulacji
Dwuczynnikowa metodologia Jacka Bogle’a zapewnia uporządkowane, ekonomicznie uzasadnione ramy prognozowania wyników rynku akcji w horyzoncie dekady. Zamiast opierać się na prognozach makroekonomicznych lub krótkoterminowym szumie rynkowym, model Bogle’a rozkłada całkowitą stopę zwrotu z rynku akcji na dwa fundamentalne czynniki:
- Stopa zwrotu z inwestycji: Odzwierciedla podstawową produktywność ekonomiczną przedsiębiorstw. Oblicza się ją jako sumę dzisiejszej początkowej stopy dywidendy (obecnie wynoszącej około 2%) oraz przyszłego wzrostu zysków przedsiębiorstw. Historycznie długoterminowy wzrost zysków przedsiębiorstw wynosił średnio około 5% rocznie, mieszcząc się w przedziale od 2% do 7% (przy braku depresji gospodarczej). Modelując przyszłe stopy zwrotu, Bogle łączy dzisiejszą stopę dywidendy ~2% z konserwatywnym założeniem wzrostu zysków na poziomie 4% — mieszczącym się z dużym zapasem w historycznym przedziale — aby ustalić bazową stopę zwrotu z inwestycji na poziomie 6%.
- Stopa zwrotu ze spekulacji: Ujmuje zmiany psychologiczne wpływające na mnożniki wyceny, a konkretnie zmiany rynkowego P/E (wskaźnik cena/zysk). Stopa zwrotu ze spekulacji mierzy, ile inwestorzy są skłonni zapłacić za dolara bazowych zysków księgowych. Wzrost mnożników stanowi silny czynnik wspierający; na przykład jeśli rynkowy P/E wzrośnie z 10x do 20x w ciągu dekady, taka zmiana wyceny wnosi dodatkowe 7% do rocznej stopy zwrotu w tym 10-letnim okresie (jak miało to miejsce zarówno w latach 1980., jak i 1990.). Z kolei spadek mnożników obniża całkowite stopy zwrotu.
Ten strukturalny podział między fundamentalną produktywnością ekonomiczną a spekulacyjnym wzrostem mnożników wyjaśnia również historyczną różnicę w pomnażaniu majątku między prostym odwzorowywaniem indeksu a aktywnym zarządzaniem. Podczas największej w udokumentowanej historii hossy, trwającej od 35 do 40 lat, indeks S&P 500 generował roczną stopę zwrotu wynoszącą około 12%, zamieniając każdy zainwestowany $1 w $60. W tym samym okresie przeciętny aktywnie zarządzany fundusz inwestycyjny osiągał około 10% rocznie, zamieniając $1 w $40. Zadowolone z 40-krotnego pomnożenia swojego kapitału miliony inwestorów nie dostrzegały, że opłaty za aktywne zarządzanie i koszty transakcyjne pozbawiły ich 20 dolarów przyrostu majątku na każdego zainwestowanego dolara względem szerokiego indeksu rynkowego.
| Czynnik stopy zwrotu | Definicja i obecny poziom bazowy |
|---|---|
| Stopa zwrotu z inwestycji | Suma dzisiejszej stopy dywidendy (~2%) i konserwatywnego wzrostu zysków przedsiębiorstw (~4%, w historycznym przedziale od 2% do 7%). Poziom bazowy: 6%. |
| Stopa zwrotu ze spekulacji | Roczny wpływ wzrostu lub spadku mnożnika wyceny P/E (wskaźnik cena/zysk) w horyzoncie 10-letnim. Poziom bazowy: -2% (przy założeniu powrotu P/E z 25x do 18x). |
Analiza obecnych wycen i rzeczywistości stopy zwrotu na poziomie 4%
Zastosowanie modelu Bogle’a do dzisiejszych warunków rynkowych zaczyna się od obiektywnej oceny obecnych mnożników wyceny. Rynek jest obecnie wyceniany przy P/E (wskaźnik cena/zysk) wynoszącym około 25x na podstawie zysków ustalonych zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości (GAAP). Doświadczeni inwestorzy inwestujący w wartość muszą obstawać przy zyskach księgowych zgodnych z GAAP, zamiast promowanych przez zarządy „zysków operacyjnych”. Zyski operacyjne rutynowo pomijają koszty restrukturyzacji, odpisy wartości aktywów i wynagrodzenia oparte na akcjach — w praktyce wykluczając „wszystko, co złe”, aby przedstawić wygładzony, promocyjny obraz rentowności przedsiębiorstw.
Matematyczna podstawa oczekiwanych stóp zwrotu z rynku akcji w nadchodzącej dekadzie opiera się na konserwatywnych fundamentach księgowych: * Obecna stopa dywidendy: ~2% * Konserwatywny wzrost zysków: ~4% (historycznie mieszczący się między 2% a 7%) * Bazowa stopa zwrotu z inwestycji: 2% + 4% = 6%
Aby obliczyć całkowitą oczekiwaną stopę zwrotu, musimy uwzględnić stopę zwrotu ze spekulacji, biorąc pod uwagę powrót mnożników wyceny do średniej. Jeśli rynkowy mnożnik P/E spadnie z obecnego podwyższonego poziomu 25x zysków zgodnych z GAAP do historycznej normy 18x w ciągu kolejnych 10 lat, ten spadek mnożnika odejmie około 2 punktów procentowych rocznie od wyników inwestorów. Odjęcie 2 punktów procentowych rocznego obciążenia spekulacyjnego od bazowej stopy zwrotu z inwestycji wynoszącej 6% daje oczekiwaną nominalną stopę zwrotu z rynku akcji na poziomie około 4% rocznie w kolejnej dekadzie.
Co istotne, przewartościowanie rynku nie znika w jeden przewidywalny sposób. Według modelu Bogle’a przewartościowany rynek powraca do równowagi na jeden z dwóch sposobów: 1. Przedłużająca się dekada niskich stóp zwrotu: Powolny, rozciągnięty w czasie proces, w którym wyniki rynku wynoszą średnio około 4% rocznie w horyzoncie 10-letnim. 2. Gwałtowny, głęboki krach rynkowy: Szybki spadek o 30%, 40% lub nawet 50%, który błyskawicznie przywraca mnożniki wyceny do historycznych średnich, zanim nastąpi powrót do tradycyjnych stóp wzrostu.
Ta konserwatywna prognoza bazowa na poziomie ~4% jest daleka od odosobnionego poglądu. Jest bezpośrednio zgodna z prognozami 10-letnich stóp zwrotu publikowanymi przez największych zarządzających instytucjonalnych, w tym Vanguard i Larry’ego Finka z BlackRock.
Historyczna skuteczność metodologii i powrót do średniej
Metodologia prognozowania Bogle’a w horyzoncie 10-letnim jest poparta 25-letnią historią testów w rzeczywistych warunkach. W ocenie obejmującej 15 odrębnych, nakładających się na siebie 10-letnich okresów prognozowania przewidywane przez model stopy zwrotu osiągnęły imponującą korelację statystyczną z rzeczywistymi wynikami rynku, wynoszącą około 0.81.
Choć krótkoterminowe wyczuwanie rynku jest z natury nieprzewidywalne, dłuższe okresy oceny pokazują trwałą siłę powrotu do średniej. Na przykład kiedy Bogle opublikował pierwszą prognozę swojego modelu w 1990 roku, przewidywał, że stopy zwrotu z rynku akcji w latach 1990. wyniosą średnio 11% rocznie. Napędzane agresywnym spekulacyjnym wzrostem mnożników (P/E wzrastającymi z 10x do ponad 20x), rzeczywiste stopy zwrotu z rynku osiągnęły 18% do końca 1999 roku. Jednak po późniejszym krachu spółek internetowych i korekcie rynkowej roczna stopa zwrotu za 13-letni okres od 1990 do 2003 roku powróciła dokładnie do prognozowanych 11%. W długim horyzoncie krótkoterminowy szum wycen jest neutralizowany przez fundamentalne realia gospodarcze.
Ta historia podważa okresowo pojawiające się twierdzenia, że rynki akcji osiągnęły „trwale wysoki poziom” — słynną deklarację ekonomisty Irvinga Fishera wygłoszoną bezpośrednio przed krachem rynkowym w 1929 roku. Mnożniki wyceny nie mogą rosnąć w nieskończoność; mnożnik P/E może wzrosnąć z 10x do 20x lub 25x, ale nie może stale zwiększać się w sposób składany do 40x lub 80x. W wieloletnich cyklach podwyższone wyceny nieuchronnie ustępują sile powrotu do średniej.
Zarządzanie ryzykiem i alokacja aktywów: model Grahama
W obliczu niskich oczekiwanych realnych stóp zwrotu inwestorzy długoterminowi powinni stawiać strukturalne zarządzanie ryzykiem ponad reakcjami emocjonalnymi. Bogle zdecydowanie przestrzega przed próbami uniknięcia potencjalnych spadków poprzez likwidację pozycji w akcjach, powtarzając podstawową zasadę kapitalizacji: „nigdy, nigdy, nigdy nie wychodź z rynku”.
Zamiast angażować się w spekulacyjne wyczuwanie rynku, inteligentni inwestorzy powinni stosować model alokacji aktywów opisany przez Benjamina Grahama w wydaniu Inteligentnego inwestora z 1949 roku. Graham zalecał ustalenie ścisłych dolnych i górnych granic ekspozycji portfela: * Minimalna ekspozycja: Utrzymuj nie mniej niż 25% całkowitego kapitału w każdej z głównych klas aktywów (akcjach lub obligacjach). * Maksymalna ekspozycja: Utrzymuj nie więcej niż 75% całkowitego kapitału w każdej z głównych klas aktywów.
W modelu Grahama reguła przywracania proporcji 25/75 pełni funkcję instytucjonalnego marginesu bezpieczeństwa. Gdy przyszłe oczekiwane stopy zwrotu z akcji są niskie (~4%), przesunięcie wag portfela w stronę konserwatywnego podejścia (np. od 25% do 50% w akcjach, a pozostała część w instrumentach o stałym dochodzie) systematycznie ogranicza spadki wartości portfela, zachowując jednocześnie udział we wzrostach — eliminując zależność od pozbawionych naukowych podstaw strategii wyczuwania rynku.
Aby pogłębić proces analityczny, zachęcamy czytelników do zapoznania się z kolejnymi ogólnodostępnymi analizami spółek na stronie DeepValues Research lub sprawdzenia wartości wewnętrznej akcji w aplikacji DeepValues.
Kluczowe liczby#
- Historyczna roczna stopa wzrostu S&P 500 w okresie od 35 do 40 lat: ~12% rocznie.
- Mnożnik majątku S&P 500 w okresie od 35 do 40 lat: $60 wygenerowane z każdego zainwestowanego $1.
- Mnożnik majątku przeciętnego funduszu inwestycyjnego w okresie od 35 do 40 lat: $40 wygenerowane z każdego zainwestowanego $1 (~10% rocznej stopy zwrotu).
- Historyczna długoterminowa średnia stopa wzrostu zysków przedsiębiorstw: ~5% rocznie (przedział: od 2% do 7%).
- Obecna rynkowa stopa dywidendy: ~2%.
- Obecny P/E (wskaźnik cena/zysk, na podstawie zysków księgowych zgodnych z GAAP): ~25x.
- Docelowy P/E po powrocie do średniej: ~18x.
- Oczekiwana nominalna stopa zwrotu z rynku akcji w horyzoncie 10-letnim: ~4% rocznie.
- Korelacja historycznych prognoz modelu Bogle’a z wynikami (15 okresów dziesięcioletnich w ciągu 25 lat): ~0.81.
- Granice alokacji aktywów Benjamina Grahama (1949): minimum 25% / maksimum 75% przy podziale między akcje i obligacje.
Co zmieniłoby naszą ocenę
- Przyspieszony wzrost zysków przedsiębiorstw: Trwały wzrost zysków przedsiębiorstw przekraczający historyczny przedział od 5% do 7%, bez wywoływania kurczenia się gospodarki.
- Trwały wzrost mnożników P/E: Rynkowe mnożniki wyceny utrzymujące się trwale na podwyższonym poziomie powyżej 25x bez powrotu do historycznych norm.
- Silny spadek lub wzrost stopy dywidendy: Gwałtowna zmiana strukturalna stóp dywidendy, wykraczająca daleko poza obecny poziom bazowy 2%.
- Szok makroekonomiczny lub głębokie kurczenie się gospodarki: Depresja gospodarcza obniżająca wzrost zysków przedsiębiorstw znacząco poniżej historycznej dolnej granicy 2%.
Źródła
Jack Bogle: What Can Happen in an OVERVALUED Market - (John C. Bogle), uploaded by Value Investing Guru. Excerpts from "Digital Horizon".
Oglądaj
Linki do źródeł
Oglądaj i słuchaj
- Jack Bogle: From 12% Returns to a 4% Decade YouTube · EN
- 柏格雙引擎模型:美股年化報酬從12%降到4%? YouTube · 中文
- Jack Bogle: From 12% Returns to a 4% Decade | Stock Market Podcast · EN
- 柏格雙引擎模型:美股年化報酬從12%降到4%? Podcast · 中文